24. Kratka

Transkrypcja OCR — wersja beta. Tekst zachowuje pisownię wydania z 1946 roku. Jeżeli zauważysz błąd rozpoznania, użyj odsyłacza „Edytuj stronę” na dole.

Na pniu, w wysokości oczu umieszcza się tekturę pokratkowaną w 16 kwadratów o wymiarach $6 \times 6$ cm.

W nich umieszcza się jedno- lub dwu-cyfrowe liczby, pozostawiając niektóre kwadraty wolne (p. rys. 24).

Harcerze zaopatrzeni w kartki podobnie pokratkowane stają w szeregu w odległości kilkudziesięciu kroków od tektury i starają się odczy-

14		26
	18	5
77	3		32
19		85

Rys. 24.

tać liczby, a odczytaną umieszczają w odpowiednim miejscu na swych kartkach. Oczywiście jeden zrobi to z większej, drugi z mniejszej odległości. Posuwają się przeto pomalu w przód, a każdy, który swą kartkę w całości wypełnił, zatrzymuje się i znaczy miejsce, do którego doszedł.

Zastępowy kontroluje kartkę, stwierdza jej poprawność lub błędność (w tym wypadku harcerz jeszcze więcej się zbliża dla poprawienia błędu), w końcu zapisuje tę odległość w krokach, z której liczby dobrze odczytano. Przy powtarzaniu zabawy w innym czasie porównuje wyniki dla stwierdzenia ew. poprawy, tj. czy dany harcerz odczytał liczby z większej niż poprzednio odległości.

Tektura ma służyć do dłuższego użytku, nie rysuje się więc liczb na niej, lecz na oddzielnych kartkach, które się umieszcza w kratkach, zmieniając przy tym zarówno liczby, jak i ich rozmieszczenie.

---

Źródło skanu: Polona / Biblioteka Narodowa, oznaczenie „Domena publiczna”. Zobacz skan — strony PDF 89–90.