Przejdź do głównej zawartości

Elita

Status: transkrypcja OCR — wersja beta. Zachowano pisownię wydania z 1935 roku; poprawiane są wyłącznie oczywiste błędy rozpoznania.

Harcerstwo jest własnością Polski. Harcerstwo jest dla wszystkich, ma służyć wszystkim. Ambicją tego Ruchu jest ogarnąć sobą całe życie polskie, każdy jego przejaw zarówno prywatny, jak i też publiczny. Wierzymy harcerze, że Ruch nasz kształtując indywidualności i uspołeczniając je, buduje silnego człowieka, — nowego Polaka, — obywatela! Jeżeli harcerstwo wierzy w to, że rzeczywiście w praktyce buduje — to, mając genjalne sposoby, musi zawładnąć życiem polskiem. Abstrahuję w tej chwili od trudności, jakie nasuwa upowszechnienie prawa harcerskiego. W przyszłości bowiem prawo harcerskie będzie musiało charakteryzować konkretnie i wyraźnie istotę Ruchu: ideologię miłości, dzielności i siły.

Aby zawładnąć życiem codziennem jednostek i społeczności (szkoła, warsztat pracy, rodzina, organizacje, towarzystwa i i.) — harcerstwo musi się zewrzeć wewnętrznie, musi skupić całą wolę i siły do tego aktu — nie może zatem przedwcześnie otworzyć bram dla wszystkich przybyszów z zewnątrz. Musimy dla Ruchu zdobywać człowieka za człowiekiem nie sztuczną propagandą, przymusem czy przynętą, ale własną siłą, sugestją naszej mocy. Następnie harcerstwo a specjalnie zastęp harcerski jako zasadnicza komórka ruchu zdobywać będzie dla każdej jednostki jej człowieczeństwo, osobowość i dzielność, wykuje z niej harcerza — wodza.

Wodza, bo jeśli do nas ma należeć rzeczywistość polska, to każdy z nas jest narażony na to,, że będzie musiał w Polsce prowadzić ten czy inny odcinek pracy, tę, czy inną komórkę naszego życia obywatelskiego.

Każdy harcerz musi stanąć na takim poziomie wyrobienia, aby każdej chwili potrafił na swoim najbliższym odcinku pracy objąć dowództwo. — Jest to zresztą ideałem każdego żołnierza i obywatela.

Każdy harcerz musi być wodzem czy to na polu działania społecznego, pracy zawodowej, czy nauki, czy też jakiejkolwiek bądź innej obranej dziedziny życia — wodzem, który nie tylko potrafi pchać własne taczki życia, ale potrafi także w dzielności swej drogi słabszym torować, być czynnikiem ich doskonalenia. W założeniu takiem jest harcerstwo elitą siły.

Źródło: strony drukowane 67–68; strony PDF 73–74. Rekord w Polonie.