Pomysły

Status: transkrypcja OCR — wersja beta. Zachowano pisownię wydania z 1935 roku; poprawiane są wyłącznie oczywiste błędy rozpoznania.

Plan pracy zastępu ma za zadanie życie zastępu barwne, bogate, tętniące radością, rozmachem, rozwijać w kierunku dobywania coraz to nowych sił, zdobywania dzielności.

Musi więc być żywy, musi umieć dostosowywać się do chwilowych warunków, aktualnych idei, modnych zamiłowań i zainteresowań harcerzy, wykorzystywać zapał, inicjatywę, żądzę przygód, poznanie, przeżyć, emocji.

Musi być obszerny, mieć w zapasie dużą ilość środków i sposobów, aby zawsze można było wydobyć zeń najaktualniejszy, najdowcipniejszy harc.

Być realnym, leżeć w granicach sił harcerzy.

Pozwalać na taką kolejność harców, aby harcerz siły swoje stopniowo rozwijał.

Często zdarza się, że jakiś doskonały pomysł jedynie dlatego, że w danych warunkach nie może być zrealizowany — jest odrzucany i zapominany.

Każdy harc, zabawa, czy dowcip nasuwa nowe, pomysły. Trzeba je jakoś rejestrować, zbierać — niech narazie czekają, przyjdzie czas, kiedy z pożytkiem ujrzą światło dzienne. Plan pracy harcerskiego zastępu pomyślimy zatem jako ruchomy.

Przyjmijmy, że zastęp układa plan na jeden rok, powiedzmy kalendarzowy. Plan taki zrobimy w formie kieszonkowej kartoteki. Każdy pomysł, który zastępowy złowi w zastępstwie i każdy jego własny pomysł ma swoją kartkę, na której jest bliżej określony. Zbiór takich kartek stanowi „zmienną” część planu. (rys. 8. Kartki „z”).

Szkic 8. Kartoteka pomysłów planu. Skan: s. 32.

Zastępowy przegląda te kartki — pomysły, czy też który z nich ze względu na aktualność i inne względy nie powinien być zrealizowany w najbliższym kwartale. Pomysły takie wydziela z tego ogólnego zbioru „z”. Wydzielone pomysły stanowią część planu „półstałą” (rys. 8, kartki „p”). Skoro zastępowy doszedł do przekonania, że pomysły tu zebrane powinny być zrealizowane w najbliższym kwartale, to jest wobec nich do pewnego stopnia zobowiązany. Ma on jednak możliwość z planu półstałego wyprowadzić w razie potrzeby pomysły mniej aktualne, cofnąć je do zmiennej części planu, a na ich miejsce wprowadzić pomysły aktualniejsze.

Z planu półstałego wydzielamy teraz te kartki — pomysły, które winny być realizowane w najbliższym miesiącu. Kartki te stanowią dla wodza „stały” plan pracy i tych kartek zastępowemu z poprzedniemi wymieniać nie wolno.

Zastępowy często przegląda swój plan i odpowiednio do aktualności, warunków, potrzebnych możliwości, swojej idei — przesuwa kartki. W planie tym panuje ciągły ruch. Nowe pomysły napływają do części planu „z” i nie mają nic lepszego do roboty, jak tylko czekać, aż przyjdzie na nie odpowiednia chwila. Przeskakują wtedy do części planu „p” więc bliżej rzeczywistości, a następnie do części stałej „s”.

Wertując ciągle swój plan, ma zastępowy wszystkie pomysły stałe w ewidencji. Kartki — pomysły po zrealizowaniu idą do kroniki do opisania w księdze harców. Plan pracy ruchomy technicznie wygląda jak na rysunku 9. W tekturowej okładce są napełnione odpowiedniemi kartkami — pomysłami trzy przegródki, z, p, s, odpowiadające części planu zmiennej, półstałej i stałej.

Szkic 9. Ruchomy plan pracy zastępu. Skan: s. 33.

Plan taki ma następujące zalety:

1. Wykorzystuje stale inicjatywę zastępu i wodza.
2. Płynie z życia zastępu i życie zastępu rozwija.
3. Jest elastyczny, dostosowuje się łatwo do warunków.
4. Uwzględnia jedynie harce najaktualniejsze i najmorowsze.
5. Wyklucza szablon.

Źródło: strony drukowane 31–33; strony PDF 37–39. Rekord w Polonie.