Przejdź do głównej zawartości

Widma harców

Status: transkrypcja OCR — wersja beta. Zachowano pisownię wydania z 1935 roku; poprawiane są wyłącznie oczywiste błędy rozpoznania.

Każdy harc ma swój sens wychowawczy. Wywołuje on niejako na światło dzienne pewien kompleks sił.

Jedne z tych sił — dominanty — występują wyraźnie, inne zaś występują ubocznie lub zgoła przypadkowo. Które z nich w danym harcu wystąpią najmocniej, a które słabiej, zależy od wielu czynników. W pierwszym rzędzie od podejścia samych harcerzy do przeszkody, od sposobu ujęcia i przeprowadzenia harcu przez wodza, wreszcie od okoliczności, zdarzeń, warunków terenowych i t. p.

Na podstawie pewnego doświadczenia i znajomości indywidualności mieszczących się w danym zastępie można do pewnego stopnia przewidzieć, jakie siły zostaną w danym wypadku pobudzone.

Umiejętność ta stanowi o rezultatach pracy harcmistrza i wodza.

Jeżeli spróbujemy (poprostu ze względów mnemotechnicznych) zestawić graficznie przewidywane w harcu siły, to otrzymamy rodzaj widma, na które rozszczepia się dzielność harcerza w przymacie jego indywidualności.

Nawiązując do gawędy o planie harców, można zalecić harcmistrzowi dla uproszczenia brać w planie pod uwagę jedynie przewidywaną dominantę, siły towarzyszące spełnią wówczas tę ważną rolę utrzymania na pewnym poziomie linji stanu sił (gawęda „plan” szkic 1 linja E A ), które zresztą w poprzednich harcach były dominantami.

Dla lepszego uzmysłowienia widm kilkunastu podanych poniżej typowych harców, oznaczamy poszczególne siły symbolami, które, rzecz jasna, w ujęciu harcmistrza ulec mogą licznym zmianom:

Przeglądaj 39 zweryfikowanych znaków.

  1. Puszczański obóz zastępu
  2. Bójka
  3. Wycieczka z przeprawą
  4. Gawęda
  5. Wieczornica - kulig
  6. Wyprawa wysokogórska
  7. Górska wyprawa narciarska
  8. Siatkówka
  9. Budowa obozu zastępu
  10. Budowa szybowca
  11. Zdobycie fortecy
  12. Gra świetlicowa
  13. Wywiad terenu

Zestawienie większej ilości przykładów najbardziej typowych harców, byłoby może pożądane, przekraczałoby jednak ramy tej pracy.

Harcistrz „linjowy” musi sam sobie sporządzić taki zbiorek i wzbogacać go każdym przeżytym ze swoją gromadą harcem i każdym nowym pomysłem. Każdy taki pomysł-kartka składać się będzie z dwu elementów: a) treści harcu i b) widma tego harcu. Treść trzeba będzie każdorazowo dostosować do aktywności poprzednio już podkreślonej, a widmo do wyrobienia dzielności harcerzy w zastępie.

Pomysły te stanowią plan pracy harcerskiej zastępu, plan żywy i konsekwentny, dający możliwość stałego postępowania w górę w wyrobieniu dzielności harcerskiego zastępu.

Źródło: strony drukowane 44–59; strony PDF 50–65. Rekord w Polonie.