Widma harców
Status: transkrypcja OCR — wersja beta. Zachowano pisownię wydania z 1935 roku; poprawiane są wyłącznie oczywiste błędy rozpoznania.
Każdy harc ma swój sens wychowawczy. Wywołuje on niejako na światło dzienne pewien kompleks sił.
Jedne z tych sił — dominanty — występują wyraźnie, inne zaś występują ubocznie lub zgoła przypadkowo. Które z nich w danym harcu wystąpią najmocniej, a które słabiej, zależy od wielu czynników. W pierwszym rzędzie od podejścia samych harcerzy do przeszkody, od sposobu ujęcia i przeprowadzenia harcu przez wodza, wreszcie od okoliczności, zdarzeń, warunków terenowych i t. p.
Na podstawie pewnego doświadczenia i znajomości indywidualności mieszczących się w danym zastępie można do pewnego stopnia przewidzieć, jakie siły zostaną w danym wypadku pobudzone.
Umiejętność ta stanowi o rezultatach pracy harcmistrza i wodza.
Jeżeli spróbujemy (poprostu ze względów mnemotechnicznych) zestawić graficznie przewidywane w harcu siły, to otrzymamy rodzaj widma, na które rozszczepia się dzielność harcerza w przymacie jego indywidualności.
Nawiązując do gawędy o planie harców, można zalecić harcmistrzowi dla uproszczenia brać w planie pod uwagę jedynie przewidywaną dominantę, siły towarzyszące spełnią wówczas tę ważną rolę utrzymania na pewnym poziomie linji stanu sił (gawęda „plan” szkic 1 linja E A ), które zresztą w poprzednich harcach były dominantami.
Dla lepszego uzmysłowienia widm kilkunastu podanych poniżej typowych harców, oznaczamy poszczególne siły symbolami, które, rzecz jasna, w ujęciu harcmistrza ulec mogą licznym zmianom:
Słownik znaków
Dział zatytułowany „Słownik znaków”Przeglądaj 39 zweryfikowanych znaków.
Przykłady widm
Dział zatytułowany „Przykłady widm”- Puszczański obóz zastępu
- Bójka
- Wycieczka z przeprawą
- Gawęda
- Wieczornica - kulig
- Wyprawa wysokogórska
- Górska wyprawa narciarska
- Siatkówka
- Budowa obozu zastępu
- Budowa szybowca
- Zdobycie fortecy
- Gra świetlicowa
- Wywiad terenu
Zestawienie większej ilości przykładów najbardziej typowych harców, byłoby może pożądane, przekraczałoby jednak ramy tej pracy.
Harcistrz „linjowy” musi sam sobie sporządzić taki zbiorek i wzbogacać go każdym przeżytym ze swoją gromadą harcem i każdym nowym pomysłem. Każdy taki pomysł-kartka składać się będzie z dwu elementów: a) treści harcu i b) widma tego harcu. Treść trzeba będzie każdorazowo dostosować do aktywności poprzednio już podkreślonej, a widmo do wyrobienia dzielności harcerzy w zastępie.
Pomysły te stanowią plan pracy harcerskiej zastępu, plan żywy i konsekwentny, dający możliwość stałego postępowania w górę w wyrobieniu dzielności harcerskiego zastępu.
Źródło: strony drukowane 44–59; strony PDF 50–65. Rekord w Polonie.