Plan
Status: transkrypcja OCR — wersja beta. Zachowano pisownię wydania z 1935 roku; poprawiane są wyłącznie oczywiste błędy rozpoznania.
Proces kształcenia dzielności harcerza omówiony w poprzedniej gawędzie, starajmy się wykreślić dla lepszego jego uprzytomnienia a także dla wyciągnięcia odpowiednich wniosków.
Najlepiej i najjaśniej przedstawi się nam wykres dzielności jako funkcja siły i czasu.
Na szkicu pierwszym widzimy biegnące życie harcerza po linji obojętnej O A₁.
W momencie A₁ następuje wstrząs wewnętrzny przed przeszkodą X. Dobywają się siły na linji AB₁. Napięcie sił wzrasta. Kąt nachylenia tej linji charakteryzuje łatwość z jaką dobywają się te siły. Im bardziej pionowa jest ta linja, a kąt α większy tem łatwiej wyzwalają się siły przeciw przygodzie.
Na przestrzeni B D₁ odbywa się oddziaływanie zastępu. Kąt nachylenia tej linji β mówi nam w jakim stopniu harcerz z tego oddziaływania korzysta.
W punkcie C₁ następuje starcie z siłą przygody.
Punkt D₁ jest punktem refleksji, poczucia zwycięstwa i uznania zastępu.
Na przestrzeni D₁E₁ zapadają się wartości harcerza, ale już nie do pierwotnego poziomu, pozostają na poziomie wyższym.
Kąt nachylenia tej linji γ określa w jakim stopniu dana indywidualność poczucie siły zatrzymuje E₁e₁ jest wartością siły, pozostałą jako dorobek po przygodzie.
Linją E₁A₂ biegnie życie harcerza znowu spokojnie.
Jeżelibyśmy postawili harcerza przed taką samą przygodą X 2, to (szkic 2) wysiłek jego do wydobycia siły A₂B₂ będzie znacznie mniejszy, a siły zapadać się będą znacznie wolniej (kąt γ), zatrzymując się w punkcie E i osiągnie trwałą wartość E e.
Przez kolejne harce 3, 4, 5… (szkic 3) dochodzimy do tego, że przeszkody takie jak X1 X2 X3 brać będziemy bez większych wysiłków.
Wódz-zastępowy może wpłynąć na przyśpieszenie tego procesu, zanim bowiem siły spadną do pewnego poziomu prowadzi na następny harc, wprowadza nową przygodę (szkic 4) i to przygodę trudniejszą.
Pomijając teraz szczegóły rysunku zobaczymy (szkic nr. 4), że linja dzielności w przygodzie „c” i dzielności trwałej „e” wznosić się będą teraz znacznie szybciej.
W rzeczywistości proces ten jest znacznie bardziej złożony, każdy nowy harc o tymsamym charakterze, stwarza nowe możliwości, tworzy nowe kompleksy sił.
Aby harce dały w sumie pełnię życia, muszą wprowadzać ogromną ilość różnych przygód we wszystkich dziedzinach tego życia, wtedy dopiero dadzą jako konkretny rezultat — ogólną dzielność harcerza — wypełnią hasło Ruchu.
Źródło: strony drukowane 15–18; strony PDF 21–24. Rekord w Polonie.