Napad na biwak
Treść źródłowa
Dział zatytułowany „Treść źródłowa”a) Zastęp białych otrzymuje rozkaz nagłego napadu na biwakujący zastęp czerwonych. Jeżeli ćwiczenie to nie pozostaje w pewnej łączności z innym ćwiczeniem (np. marszu «trop w trop za wrogiem» l. 72), czyli biali nie wiedzą, gdzie są czerwoni, kierownik wskazuje im dość obszerny odcinek terenu, w którego ramach znajduje się zastęp czerwonych.
Biali muszą więc wysłedzić miejsce biwaku. W tym celu wysyłają pojedynczych zwiadowców, a ci przynoszą albo przysyłają o tym wiadomość ustną lub pisemną — ew. z dołączeniem szkicu sytuacyjnego.
Teraz zastęp podchodzi w ukryciu z tej strony, która pozwala na bliskie podejście niepostrzeżenie. Jeżeli czerwoni nie wystawili straży, napad może się udać i biali zatkną chorągiew w środku biwaku na dowód zwycięstwa. Jeżeli zaś są straże i strażnik na czas
Rys. 37.
ostrzeże biwakujących gwizdkiem o niebezpieczeństwie, czerwoni albo się szybko wycofają z zagrożonego punktu, albo składnie zajmą stanowisko obronne — a w takim razie napad się nie udał.
Strażnik może wprawdzie dać znak, lecz za późno a wtedy zostanie mu zerwana odznaka z ramienia (p. ogólne prawidła spotkania), podobnie i kilku oddzielnie nadbiegającym, i biali zdążą mimo ostrzeżenia zatknąć chorągiew w nieopuszczonym obozie czerwonych.
Stąd nauka, że zastęp powinien biwakować w miejscu ukrytym, skąd jednak łatwy przegląd okolicy, a nadto winien zawsze otoczyć się strażami.
Ćwiczenie można także przerobić w czasie pogodnego wieczora, przy świetle księżyca; obrona wtedy trudniejsza, a napad łatwiejszy, natomiast wyszukanie zastępu o wiele trudniejsze.
Zastęp czerwonych nie może wiedzieć o grożącym napadzie; razem z tym zastępem biwakuje kierownik i rozstrzyga rzecz na korzyść jednej strony.
b) Napad można także inaczej zorganizować. Oto czerwoni są trzykroć silniejsi od białych. Biali wiedzą, co im grozi, a czerwonym znane jest miejsce biwakowania białych, miejsce to bowiem zostało im wskazane na mapie.
Czerwoni wygrywają, jeżeli im się uda biwak otoczyć i równocześnie wszystkimi grupami napaść na białych. Muszą być bowiem podzieleni na grupy i to na dwie w sile jednego zastępu a dwie w sile połowy zastępu (nie mniejsze). Głośny sygnał oznacza napad.
Natomiast wygrywają biali (mają oni siłę jednego zastępu), jeżeli zdołają przed sygnałem napaść na grupę słabszą od siebie, bo wtedy otaczający ich pierścień uważa się za przerwany. Przed grupą o równej sile muszą się cofnąć.
Oczywiście muszą być bezstronni, którzy stwierdzają, czy sygnał do napadu został wydany wtedy, gdy biwak faktycznie został otoczony.
Ponieważ z oddalenia trudno sprawdzić, z jaką grupą ma się do czynienia, muszą czerwoni w razie napadu białych wznieść chorągiewkę i to czerwoną, jeżeli to jest jeden zastęp, a np. żółtą, jeżeli jest tylko pół zastępu.
Źródło skanu: Polona / Biblioteka Narodowa, oznaczenie „Domena publiczna”. Zobacz skan — strony PDF 157–159.
Metadane
Dział zatytułowany „Metadane”- Rodzaj: gra
- Cechy: Nie podano w źródle
- Źródło: Zygmunt Wyrobek, Harcerz w polu: zabawy i gry terenowe (1946)
- Strony drukowane: 151–153 / PDF 157–159
- Wydanie cyfrowe: Wydanie cyfrowe · Rekord źródłowy
- Otwórz wydanie na właściwej stronie: s. 151
- Zobacz tłumaczenie automatyczne: hwp-077