Kto bliżej?

Treść źródłowa

Do wartownika, stojącego na wzgórzu dobrze widzialnym mimo wieczora, podkradają się ze wszyst-

Rys. 33.

kich stron harcerze. Każdy stara się podejść jak najbliżej, a gdy osądzi, że już jest dość blisko, robi znak na dowód, że do tego miejsca istotnie dotarł. Potem wycofuje się ostrożnie (ew. ujawnia się, jeśli tak nakazano). Lecz wartownik nadstawia uszu i gdy usłyszy podejrzany szmer, gwiżdże. Wszyscy zatrzymują się, a zastępowy sprawdza, czy w miejscu, wskazanym przez wartownika, rzeczywiście czai się nieprzyjaciel i potem albo go wyklucza, odmierzając odległość, w jakiej się od wartownika znajdował, albo daje znak do dalszego podkradania.

Po upływie oznaczonego czasu lub po daniu sygnału, że już wszyscy spełnili swe zadanie, sprawdza się, czyj znak znajduje się najbliżej wartownika, a nadto — czyje leżą nie dalej, jak 10 m od niego, gdyż to ocenia się jako dobre wykonanie.

Należy podkradać się kolejno i to ze wszystkich stron, nie gromadnie, bo wtedy nieraz trudno rozstrzygnąć, kto jest winowajcą.

Jeżeli zawodniczą dwa zastępy, wystawia wartownika zastęp przeciwny, a potem wyniki się porównuje, albo też harcerze obu zastępów równocześnie się podkradają, a na czatach stoi jeden z zastępowych. Przy przyznawaniu zwycięstwa kierownik bierze w rachubę zarówno ilość tych, którzy odpadli jak i to, który zastęp na ogół bliżej się podkradł.

Dobrym urozmaiceniem tej gry będzie wręczenie wartownikowi latarki elektrycznej, którą oświetlać będzie teren gry. Wtedy oznacza się czas podkradania np. na 15—20 minut, po czym następuje sygnał na zakończenie. Każdy pozostaje na swym miejscu, stwierdza się liczbę odkrytych oraz kto podkradł się najbliżej.

---

Źródło skanu: Polona / Biblioteka Narodowa, oznaczenie „Domena publiczna”. Zobacz skan — strony PDF 138–139.

Metadane

• Rodzaj: gra
• Cechy: Nie podano w źródle
• Źródło: Zygmunt Wyrobek, Harcerz w polu: zabawy i gry terenowe (1946)
• Strony drukowane: 132–133 / PDF 138–139
• Wydanie cyfrowe: Wydanie cyfrowe · Rekord źródłowy
• Otwórz wydanie na właściwej stronie: s. 132
• Zobacz tłumaczenie automatyczne: hwp-062