Szkic drogi

Treść źródłowa

Gra oznaczona w książce gwiazdką: odpowiedniejsza dla starszych harcerzy.

Przy wielu ćwiczeniach zachodzi potrzeba zrobienia szkicu pewnego odcinka terenu, szkicu kartograficznego lub perspektywicznego. Zwykle bywa to szkic pobieżny, czyli rysunek bardzo uproszczony, zawierający jedynie najważniejsze dla danego celu linie i przedmioty terenu. Lecz nawet do wykonania takiego szkicu potrzeba pewnej wprawy i tę można ćwiczeniem łatwo i prędko zdobyć, lecz trzeba poznać z odpowiednich podręczników zasady i sposoby sporządzania szkiców.

Zacząć należy od robienia szkicu kartograficznego z jednego punktu metodą biegunową, a dopiero potem robić szkic drogi, który właściwie jest szkicem wielobocznym, wykonanym za pomocą obchodzenia. Mianowicie, zorientowawszy szkic i zaznaczywszy na nim punktem swoje stanowisko, celuję linijką ku najbliższemu załamaniu się drogi i w tym kierunku rysuję kreskę. Następnie ruszam do tego załamania licząc kroki (lub mierząc okiem odległość, co prostsze, lecz mniej dokładne), a każde mijane odgałęzienie drogi na prawo lub na lewo zaznaczam w szkicu w odpowiednim miejscu według podziałki. Doszedłszy do załamania drogi, zaznaczam ten punkt w szkicu, orientuję szkic ponownie, celuję w kierunku nowego odcinka drogi itd. jak poprzednio, przy czym mogę, jeśli na tym zależy, zaznaczać ponadto wybitne przedmioty terenu, leżące obok przebywanej drogi.

Równie ważną rzeczą jest nauczenie się robienia szkicu perspektywicznego, który powinien być jak najprostszy, wykonany w ogólnych zarysach, bo wtedy występuje rysunek wyraziście, na czym przede wszystkim zależy.

Źródło skanu: Polona / Biblioteka Narodowa, oznaczenie „Domena publiczna”. Zobacz skan — strony PDF 118–119.

Metadane

Rodzaj: gra
Cechy: Nie podano w źródle
Źródło: Zygmunt Wyrobek, Harcerz w polu: zabawy i gry terenowe (1946)
Strony drukowane: 112–113 / PDF 118–119
Wydanie cyfrowe: Wydanie cyfrowe · Rekord źródłowy
Otwórz wydanie na właściwej stronie: s. 112
Zobacz tłumaczenie automatyczne: hwp-046