Lis fantowy
Treść źródłowa
Dział zatytułowany „Treść źródłowa”Gra chłopców wiejskich w pow. stanisławowskim (Małop.); zastosowanie jak poprz. Dzieci w liczbie 10—50, wybierają „lisa‘‘ (mętowaniem: Ile iniczki, Czerwone guziczki, A hodo morę, Lisie, idź do nory!); reszta jest „psami“. Boisko jak przy „Czarnym ludzie“. Jedna z met jest „jamą“ lisa, za drugą stoją „psy“. W odległości od mety psów, na jaką lis się zgodzi, lecz zawsze bliżej tej mety, niż środek boiska, umieszcza się (na chorągiewce (1. t. p.) jakiś lekki przedmiot (czapkę, szarfę, 1. t. p.). Lis wybiega z jamy, porywrn ów przedmiot i ucieka napowrót, ścigany przez jednego lub kilku psów (którym wolno wybiegać z za mety dopiero, gdy lis dotknął zdobyczy). Pies, który przed jamą dosięgnie lisa (uderzy dłonią w plecy), zamienia się z lisem na miejsca. Prócz tego, lis schwytany, jakoteż pies, który lisa nie doścignął, dają fanty (stąd nazwa gry), a gra kończy się ich wykupnem (p. Część ogólna).
Źródło skanu: Kujawsko-Pomorska Biblioteka Cyfrowa, oznaczenie „Domena publiczna”. Zobacz PDF — strona 122.
Metadane
Dział zatytułowany „Metadane”- Rodzaj: gra
- Cechy: Nie podano w źródle
- Źródło: Eugeniusz Piasecki, Zabawy i gry ruchowe dzieci i młodzieży (1922)
- Strony drukowane: 117–118 / PDF 122–123
- Wydanie cyfrowe: Wydanie cyfrowe · Rekord źródłowy
- Otwórz wydanie na właściwej stronie: s. 117
- Zobacz tłumaczenie automatyczne: zgr-079