Przejdź do głównej zawartości

Dwaj gońce z depeszami

Gra, w której 2 zastępy, albo 2 oddziały ubiegają się o lepsze. Zastępy stają w odległości 4 kilometrów od siebie. Instruktor (drużynowy jako sędzia) znajduje się w równej odległości (2 km.) od zastępów i to w mieście u wylotu dwóch ulic, a na wycieczce w środku lasu. W oznaczonym czasie gońcy z przeciwnych stron równocześnie punktualnie wyruszają. Zadaniem reszty harcerzy każdego zastępu jest tak umiejętne stawianie przeszkód przeciwnemu gońcowi, aby ten nie mógł doręczyć listu. W tym celu czatują na niego w zasadzce na drodze, którą będzie najprawdopodobniej zdążał do celu. 200 metrów od startu i 200 metrów przed metą muszą jednak zostawić wolne. Złapanego gońca wolno przytrzymać, odebrać mu list, ale nie wolno się z nim szamotać, ani tem mniej bić. Samo dotknięcie gońca w pościgu przez przeciwników już oznacza, że został złapany.


Źródło skanu: Śląska Biblioteka Cyfrowa, oznaczenie „domena publiczna”. Zobacz PDF — strona 190.

  • Rodzaj: gra
  • Cechy: Nie podano w źródle
  • Źródło: Stanisław Sedlaczek, Szkoła harcerza (1921)
  • Strony drukowane: 189 / PDF 190
  • Wydanie cyfrowe: Wydanie cyfrowe · Rekord źródłowy
  • Otwórz wydanie na właściwej stronie: s. 189
  • Zobacz tłumaczenie automatyczne: shc-034