Fort śnieżny
Treść źródłowa
Dział zatytułowany „Treść źródłowa”W zabawie tej biorą udział dwie grupy (dwa zastępy). Jeden oddział buduje fort śnieżny według własnych pomysłów, o ile możliwości ze strzelnicami, jużto okrągły (rondel), jużto czworograny (baszta), lub też zygzakowaty — bastjon. Gdy fort skończony, to oddział ten, który go budował, zostaje załogą tej fortecy i sposobi się do obrony, przygotowując sobie cały zapas śnieżek, jako amunicji.
W roli nieprzyjaciela występuje oddział drugi, który przypuszcza atak na fort i śnieżkami godzi w jego obrońców. Obrońcy również starają się śnieżkami trafić atakujących. Każdy skaut, ugodzony śnieżką, uchodzi za zabitego i cofa się z gry. Liczba atakujących powinna z reguły być dwa razy większa od obrony. Po kwadransie ataku kończy się gra, a zwycięstwo przyznaje się tej partji, która po obustronnem obliczeniu zabitych, wykaże większą liczbę żywych, niż partja przeciwna.
Źródło skanu: Śląska Biblioteka Cyfrowa, oznaczenie „domena publiczna”. Zobacz PDF — strona 189.
Metadane
Dział zatytułowany „Metadane”- Rodzaj: gra
- Cechy: Nie podano w źródle
- Źródło: Stanisław Sedlaczek, Szkoła harcerza (1921)
- Strony drukowane: 188–189 / PDF 189–190
- Wydanie cyfrowe: Wydanie cyfrowe · Rekord źródłowy
- Otwórz wydanie na właściwej stronie: s. 188
- Zobacz tłumaczenie automatyczne: shc-033