Przejdź do głównej zawartości

Kim

Gra Kima jest jednem ze stałych ćwiczeń skautowych; częste jej uprawianie ćwiczy spostrzegawczość i pamięć wzrokową. Podał ją pisarz angielski Rudyard Kipling w powieści „Kim”.

Każdy członek zastępu przygotuje sobie pewien zasób drobnych przedmiotów: różne scyzoryki, próbki materji, ołówki, pióra, kamienie, guziki i t. p., które przechowuje w woreczku.

Dla początkujących (w kilku pierwszych grach) układa się tylko 15 przedmiotów, dla wyćwiczonych 20 — 30. Ułożywszy przedmioty niezbyt blisko siebie na stole, nakrywa się je chustką. Skauci zasiadają dookoła stołu, aby każdy mógł dobrze widzieć; chustkę podnosi się na 1 minutę, poczem znowu się przedmioty zakrywa. Zamiast patrzenia na zegarek można średnio szybko liczyć do 60.

Następnie w ciągu kilku minut (dla początkujących 4, średnio 3 minuty) skauci sporządzają spis przedmiotów, które z pośród oglądanych zapamiętali. Po kilku lub kilkunastu ćwiczeniach należy wprowadzić utrudnienia, każąc nie tylko wyliczać przedmioty, ale je opisywać, rysować i t. d. Przedmioty układa każdym razem inny skaut; zastępowy notuje wyniki gry tak, że obok imienia (numeru) skauta i daty pisze ułamkiem liczbę której licznik podaje ilość zapamiętanych, mianownik — oglądanych przedmiotów, np. Nr. 3 26/VII 17/24 Jeżeli porównamy te dane z dłuższego okresu czasu przekonamy się, jakie postępy w ćwiczeniu pamięci wzrokowej poczyniliście.


Źródło skanu: Śląska Biblioteka Cyfrowa, oznaczenie „domena publiczna”. Zobacz PDF — strona 66.

  • Rodzaj: gra
  • Cechy: Nie podano w źródle
  • Źródło: Stanisław Sedlaczek, Szkoła harcerza (1921)
  • Strony drukowane: 65 / PDF 66
  • Wydanie cyfrowe: Wydanie cyfrowe · Rekord źródłowy
  • Otwórz wydanie na właściwej stronie: s. 65
  • Zobacz tłumaczenie automatyczne: shc-003