Dziwna droga
Treść źródłowa
Dział zatytułowany „Treść źródłowa”Przez urozmaicony teren (odcinki lasu, zabudowania, zarośla, wądoły etc.) wiedzie trasa — wybrana przez zastępowego — o długości paruset a nawet tysiąca czy dwóch tysięcy kroków. Tę trasę przechodzi cały zastęp, by ją dobrze poznać i zatrzymuje się u końca drogi.
Natomiast zastępowy wraca i wzdłuż tej drogi rozmieszcza szereg niepowszednich rzeczy, raz na ziemi, raz ponad ziemią: to umieszcza grzyb na konarze drzewa, to robi na ziemi piramidkę z patyków, to znów wbija siekierkę w drzewo lub przeciąga nitkę ponad głowami na poprzek drogi, wbija butelkę w ziemię dnem do góry, umieszcza owoc głogu na krzaku tarniny, rysuje kredą na parkanie ptaka itp. Im więcej tych niepowszednich rzeczy, tym lepiej.
Na dany sygnał wracają harcerze do zastępowego w oznaczonych odstępach czasu (mogą być stałe sygnały zastępowego) a każdy zapisuje na kartce, co ciekawego zaznaczył. Z kartek okaże się, kto spostrzegł tych rzeczy najwięcej.
Można przy tym określić z góry najdłuższy dopuszczalny czas, w jakim należy przebyć drogę, jeżeli obserwacja ma być brana w rachubę. Harcerze nie wiedzą przy tym, ile tych dziwnych przedmiotów zostało wzdłuż drogi rozmieszczonych.
Zabawa nadaje się i do zawodów między zastępami. Wtedy wypuszcza się w drogę harcerza raz z jednego, raz z drugiego zastępu, a każdy zapisany przedmiot liczy się za 1 punkt na korzyść zastępu.
Źródło skanu: Polona / Biblioteka Narodowa, oznaczenie „Domena publiczna”. Zobacz skan — strony PDF 91–92.
Metadane
Dział zatytułowany „Metadane”- Rodzaj: gra
- Cechy: Nie podano w źródle
- Źródło: Zygmunt Wyrobek, Harcerz w polu: zabawy i gry terenowe (1946)
- Strony drukowane: 85–86 / PDF 91–92
- Wydanie cyfrowe: Wydanie cyfrowe · Rekord źródłowy
- Otwórz wydanie na właściwej stronie: s. 85
- Zobacz tłumaczenie automatyczne: hwp-026