Pająk i mucha
Treść źródłowa
Dział zatytułowany „Treść źródłowa”Obiera się jako »pajęczynę« kawał pola, lasu, lub część miasta o powierzchni 1—3 km.², opisuje się jej granice i oznacza godzinę końca gry. Jeden zastęp (lub połzastęp) jest »pająkiem«, wychodzi i obiera miejsce do ukrycia się. Drugi zastęp (lub połzastęp) wychodzi o kwadrans później, jako »mucha«, na wykrycie pająka; każdemu zastępowi towarzyszy sędzia. Jeśli w przeciągu oznaczonego czasu (n. p. dwu godzin) mucha nie wykryła pająka, ten ostatni wygrywa. Pająki notują nazwiska każdej z much, którą dojrzą; podobnież zapisują i muchy co do pająków, podając zarazem ich kryjówki. Zastępy winny nosić odmienne barwy, lub inaczej się odróżniać (n. p. jeden bez bluzek lub bez czapek i t. p.).
Zakres transkrypcji: tabelę, tekst ilustracji lub nagłówek strony pominięto; dokładne granice zapisano w raporcie ekstrakcji.
Źródło skanu: Wielkopolska Biblioteka Cyfrowa, oznaczenie „domena publiczna”. Zobacz PDF — strona 192.
Metadane
Dział zatytułowany „Metadane”- Rodzaj: gra
- Cechy: Nie podano w źródle
- Źródło: Mieczysław Schreiber i Eugeniusz Piasecki, Harce młodzieży polskiej (1917)
- Strony drukowane: 177–178 / PDF 192–193
- Wydanie cyfrowe: Wydanie cyfrowe · Rekord źródłowy
- Otwórz wydanie na właściwej stronie: s. 177
- Zobacz tłumaczenie automatyczne: hmp-034