Połów wieloryba
Treść źródłowa
Dział zatytułowany „Treść źródłowa”W odległości 1½ km. od siebie zakładają dwa zastępy harcerzy dwie przystanie i czekają na sygnał. Ktoś nie biorący w zabawie udziału, puszcza tymczasem na wodę w środek między dwiema przystaniami, kłodę z miękkiego drzewa, przedstawiającą wieloryba i daje sygnał do rozpoczęcia polowania. Na ten znak wyruszają harcerze na swych łódkach z przeciwległych przystani, a kto pierwszy dopadnie wieloryba, ten godzi weń harpunem i ciągnie do swego portu. Ale i druga łódka czyni to samo i chce znów do siebie zaciągnąć zdobycz. Od karności i dobrego wiosłowania zależy zwycięstwo. Czasem nawet może się udać nietylko wieloryba, ale nawet i całą przeciwną łódź, która swym harpunem związała się z kłodą, zaciągnąć do swego portu. Każdej łodzi przewodniczy zastępowy (Kapitan), jeden harcerz jest harpunnikiem (harpun ma kształt dzidy z ostrzem jak przy haczyku do wędki, aby wbity nie dawał się wyciągnąć; drugi koniec przywiązany do grubej liny), inni zaś wiosłują.
Zakres transkrypcji: tabelę, tekst ilustracji lub nagłówek strony pominięto; dokładne granice zapisano w raporcie ekstrakcji.
Źródło skanu: Wielkopolska Biblioteka Cyfrowa, oznaczenie „domena publiczna”. Zobacz PDF — strona 94.
Metadane
Dział zatytułowany „Metadane”- Rodzaj: gra
- Cechy: Nie podano w źródle
- Źródło: Mieczysław Schreiber i Eugeniusz Piasecki, Harce młodzieży polskiej (1917)
- Strony drukowane: 80 / PDF 94–95
- Wydanie cyfrowe: Wydanie cyfrowe · Rekord źródłowy
- Otwórz wydanie na właściwej stronie: s. 80
- Zobacz tłumaczenie automatyczne: hmp-011