Przejdź do głównej zawartości

Wyprawa do bieguna

Każdy zastęp kupuje lub sam sporządza sobie sanki. Po dwu ludzi na zmianę ciągnie za linę. Korzystnem jest (o ile to możliwe) do tego celu tresować psy i zaprzęgać je. Dwu harcerzy wyprzedza oddział o 2—3 kim., idąc polem na przełaj, reszta zaś postępuje za nimi z sankami i musi znaleźć wedle ich śladów drogę, przyczem wolno im pomagać sobie w oryentacyi, znakami, które straż przednia zostawiła na śniegu lub w jakikolwiek sposób uczyniła dla nich widocznymi. Wszystkie inne znaki, natrafione po drodze, mają zbadać i ocenić ich wartość, zanotowawszy je poprzednio. Na sankach znajduje się prowiant, koce, kuchenne naczynia, drzewo opałowe i t. d. Podczas odpoczynku urządza się chaty ze śniegu, możliwie małe i wązkie, przyczem trzeba uwzględnić długość lasek, mających służyć za wiązanie dachowe. Sam dach sporządza się z chróstu, przykrytego dokładnie śniegiem.


Źródło skanu: Wielkopolska Biblioteka Cyfrowa, oznaczenie „domena publiczna”. Zobacz PDF — strona 68.

  • Rodzaj: gra
  • Cechy: Nie podano w źródle
  • Źródło: Mieczysław Schreiber i Eugeniusz Piasecki, Harce młodzieży polskiej (1917)
  • Strony drukowane: 53–54 / PDF 68–69
  • Wydanie cyfrowe: Wydanie cyfrowe · Rekord źródłowy
  • Otwórz wydanie na właściwej stronie: s. 53
  • Zobacz tłumaczenie automatyczne: hmp-001