Składanie wyrazów
Treść źródłowa
Dział zatytułowany „Treść źródłowa”Dwa zespoły w rzędach, równolegle do siebie, tyłem do zastępowego, który obmyśla sobie wyraz złożony z tyłu liter, ilu ma harcerzy w każdym rzędzie. Na jego klaśnięcie odwracają się doń dwaj najbliżsi (pierwsi z każdego rzędu), on im sygnalizuje pierwszą literę swego wyrazu, poczem odchodzą w mil-czeniu na początek rzędu (dalszy od zastępo-wego). Znowu klaśnięcie — odwracają się na-stępni — następna litera i znów odchodzą. Gdy wszyscy otrzymają po jednej literze, czyli cały wyraz zostanie zasygnalizowany po je-dnej literze każdemu, zbierają się zespoły i sta-rają się na wyścigi okrzyknąć, jaki wyraz za-stępowy sygnalizował. Który uczyni to pierw-szy — otrzymuje punkt. Gra się do 10 — 15 punktów.
Utrudnienia: wyraz ma 2 razy więcej liter niż jest chłopców w zespole — i kolejka obraca się 2 razy, każdy otrzymuje dwie litery, po jednej za każdą kolejką; albo zamiast sygna-lizować każdemu literę — podaje mu zastępo-wy cały wyraz — wszyscy otrzymują wtedy całe zdanie, które muszą odtworzyć.
Źródło skanu: Polona / Biblioteka Narodowa, oznaczenie „Domena Publiczna”. Zobacz skan — widok 67.
Metadane
Dział zatytułowany „Metadane”- Rodzaj: gra
- Cechy: Nie podano w źródle
- Źródło: Juliusz Dąbrowski, Gry i zabawy w izbie harcerskiej (1934)
- Strony drukowane: 65–66
- Wydanie cyfrowe: Wydanie cyfrowe · Rekord źródłowy
- Otwórz wydanie na właściwej stronie: s. 65
- Zobacz tłumaczenie automatyczne: gih-154