Wyścig par

Treść źródłowa

Dwa zespoły siedzą na ziemi w rzędach równolegle do siebie. Pierwsi z obu rzędów otrzymują jakąś literę, drudzy — inną i t. d. Zastępowy w pewnej odległości przed czołem obu rzędów sygnalizuje którąś z tych liter. Oznaczona nią para zrywa się, biegnie do zastępowego, dotyka jego dłoni i pędem wraca na miejsce. Pierwszy z tych dwóch zdobywa punkt dla swego zespołu. Gra się do 10 — 15 punktów. Można grę urozmaicić, zwiększając wymagania przy wyścigu, np.: ścigający się muszą skakać na jednej nodze lub przeskoczyć przez ławkę, albo biec z jajkiem na łyżce, albo wkoło zastępowego narysować kredą na podłodze swoją literę alfabetem Morse’go (jeśli zastępowy sygnalizował semaforami) i t. d. Co jakiś czas zastępowy klaszcze. Znaczy to, że każdy ma teraz literę następną według alfabetu, t. j. kto miał „a” — ma teraz „b”, kto miał „p” ma teraz „r” i t. d.

---

Źródło skanu: Polona / Biblioteka Narodowa, oznaczenie „Domena Publiczna”. Zobacz skan — widok 66.

Metadane

• Rodzaj: gra
• Cechy: Nie podano w źródle
• Źródło: Juliusz Dąbrowski, Gry i zabawy w izbie harcerskiej (1934)
• Strony drukowane: 64–65
• Wydanie cyfrowe: Wydanie cyfrowe · Rekord źródłowy
• Otwórz wydanie na właściwej stronie: s. 64
• Zobacz tłumaczenie automatyczne: gih-151