Kwartety

Treść źródłowa

Robimy szereg kart z bristolu — i zabieramy się do przygotowania gry np. krajoznawczej. Na 4 z nich wypisujemy u góry: „węgiel, a poniżej 4 miejscowości, w których są największe kopalnie. Następnie na każdej z tych czterech kart podkreślamy inną miejscowość, czyli każda z 4-ch miejscowości podkreślona jest na innej karcie. To samo robimy np. z bawełną, naftą i t. d. Tasujemy karty i rozdajemy między uczestników. Każdemu z grających chodzi o to, by zebrać cztery karty dotyczące np. węgla — i odłożyć je jako „lewę” — dającą mu 1 punkt. Ktoś zaczyna grę. Ma np. 3 karty bawełny — i brak mu jednej, na którejby był podkreślony Bielsk. Zwraca się więc do kogoś, o kim sądzi, że ma tę kartę, żądając dania mu jej. Jeśli natrafił — otrzymuje kartę, oddając którąś z swoich kart, oraz ma dalej głos; jeśli nie — głos ma nagabnięty przez niego. Zamiast gry krajoznawczej można dla starszych przygotować grę np. literacką; u góry każdych 4 kart wypisujemy nazwisko jakiegoś autora— poniżej 4 jego dzieła; na każdej z 4 kart inne z tych dzieł jest podkreślone. Odmian tej gry jest bardzo wiele.

---

Źródło skanu: Polona / Biblioteka Narodowa, oznaczenie „Domena Publiczna”. Zobacz skan — widok 52.

Metadane

• Rodzaj: gra
• Cechy: Nie podano w źródle
• Źródło: Juliusz Dąbrowski, Gry i zabawy w izbie harcerskiej (1934)
• Strony drukowane: 50–51
• Wydanie cyfrowe: Wydanie cyfrowe · Rekord źródłowy
• Otwórz wydanie na właściwej stronie: s. 50
• Zobacz tłumaczenie automatyczne: gih-119