Przejdź do głównej zawartości

Napad na biwak

Wyznaczamy jednemu z zastępów punkt określony na mapie (wzgórze w urozmaiconym terenie, polanę wśród lasu, itp.), gdzie ma on założyć biwak oraz ubezpieczyć go placówkami i czujkami lub tylko czujkami. Zastęp powyższy wyrusza o 10 minut wcześniej od pozostałej, większej części uczestników gry. Resztę tę dzielimy na 3 lub 4 zastępy. Zastępy otrzymują polecenie natarcia na założony biwak. Podajemy im według mapy stanowisko biwaku i określamy dla każdego z nich stronę (według stron świata), z jakiej zastęp ma na biwak uderzyć; ponadto ustalamy dokładny czas rozpoczęcia ataku (uregulować zegarki przed rozejściem się).

Każdy z zastępów wybiera sobie drogę według mapy, rozpatruje dokładnie teren najbliższy biwakowi i układa plan najbliższego podejścia, przeprowadzonego w zupełnym ukryciu. W drodze patrole posuwają się szykiem patrolowym.

Trudniejsze zadanie będą miały do wykonania zastępy, okrążające biwak. Muszą się bowiem one śpieszyć z zajęciem pozycji do natarcia. Inne grupy będą musiały opóźniać swój marsz. Jeżeli grupy nacierające potrafią niepostrzeżenie zająć pozycje do natarcia i przeprowadzą wspólny atak jednoczesny, wtedy zwycięstwo jest po ich stronie. Jeżeli jednak grupa biwakowa, dzięki swym czujkom lub wysłanym patrolom, będzie znała stanowiska przeciwników i uprzedzi ich atak, kierując swoje natarcie na dowolny oddział nacierających, wtedy uważa się, że oddział biwakujący odparł nieprzyjaciela.

Odmianą tej gry może być zadanie dla biwakujących:


Źródło skanu: Polona / Biblioteka Narodowa, oznaczenie „Domena Publiczna”. Zobacz skan — widok 237.

  • Rodzaj: gra
  • Cechy: Nie podano w źródle
  • Źródło: Jan Jasiński, Gry i ćwiczenia terenowe (Harce terenowe) (1938)
  • Strony drukowane: 229–230
  • Wydanie cyfrowe: Wydanie cyfrowe · Rekord źródłowy
  • Otwórz wydanie na właściwej stronie: s. 229
  • Zobacz tłumaczenie automatyczne: gct-191