Przejście szpiegów przez granicę

Treść źródłowa

Gra odbywa się na większej przestrzeni, najlepiej wzdłuż jakiejś drogi, przebiegającej wśród terenu lesistego lub pagórkowatego. Korp. Ochr. Pogr. ma placówki rozmieszczone co ½ km, a ustawione na skrzyżowaniach dróg, w budynkach lub na wyniosłościach. Między placówkami i przed nimi krążą patrole (w każdym od 2 do 3 strzelców) w nieznanej szpiegom ilości.

Grupy szpiegów (nie znają terenu) wychodzą z pewnego punktu, odległego od linii placówek o 1—3 km. Mają mapy 1 : 100.000 z zaznaczonym na nich rozmieszczeniem placówek (doniósł o tym ich wywiad), wiedzą także o istnieniu patroli.

Grupy szpiegów składają się z 5 do 8 osób. Może być kilka takich grup. Poszczególne grupy szpiegów wybierają według mapy miejsca między placówkami, odpowiednie do przekradnięcia się, i posuwają się ostrożnie, ubezpieczeni szperaczami. W celu utrudnienia ich działalności wiążemy sznurkiem ręce dwóch szpiegów (przenoszą broń w większej ilości — mniejsza swoboda ruchów).

Wyznaczamy także miejsce w terenie, gdzie się zbierają oddziały szpiegów po przekradnięciu się oraz wszyscy — po skończonej grze.

Zwyciężają te grupy szpiegowskie, które nie spotkały „kopistów” lub zdążyły się przed nimi skryć bądź uciec im.

Patrole K. O. P.u zwyciężają w wypadku schwytania więcej niż 50% szpiegów. Szpieg, raz schwytany (dotknięty ręką), nie może już uciekać, winien poddać się rozkazom strzelców K. O. P.u, którzy muszą go jednak odprowadzić do swej placówki. Zaalarmowana placówka może wysłać patrole dodatkowe lub przerzucić na miejsca zagrożone patrole, działające w terenie. Szpiedzy mogą się przebierać.

Źródło skanu: Polona / Biblioteka Narodowa, oznaczenie „Domena Publiczna”. Zobacz skan — widok 235.

Metadane

Rodzaj: gra
Cechy: Nie podano w źródle
Źródło: Jan Jasiński, Gry i ćwiczenia terenowe (Harce terenowe) (1938)
Strony drukowane: 227–228
Wydanie cyfrowe: Wydanie cyfrowe · Rekord źródłowy
Otwórz wydanie na właściwej stronie: s. 227
Zobacz tłumaczenie automatyczne: gct-188