Przejdź do głównej zawartości

Patrole nieprzyjacielskie w terenie

Dzielimy młodzież na dwie grupy — patrole. Każda grupa maszeruje wyznaczoną trasą w szyku ubezpieczonym. Trasy są tak dobrane, że mają wspólne punkty styczne. Trasą może być droga okrężna, po której idą dwie grupy naprzeciw siebie. Przeciwnicy wiedzą o możliwości spotkania się i wobec tego zachowują dużą ostrożność.

Zwycięża ten patrol, który:

  • a) pierwszy przez swoich szperaczy zauważy przeciwnika, - b) zauważywszy przeciwnika, potrafi zorganizować zasadzkę, - c) wyminie przeciwnika, widząc go jednak i notując jego szyk oraz rozmieszczenie osób w szyku, - d) wyminąwszy przeciwnika, podąża niezauważony za nim, - e) przepuściwszy straż przednią przeciwnika, zaatakuje jego oddział główny lub straż tylną.

Kierownik gry powinien znajdować się w miejscu możliwego zetknięcia się dwóch grup. Będzie on rozstrzygał w sprawach spornych.

Jeżeli nastąpi jednoczesne zobaczenie się (ad a), wtedy następuje rozejście się przeciwników aż do stracenia siebie z oczu, po czym gra toczy się dalej.

W grze (ad punkt c) może zachodzić wzajemna widzialność w różnych punktach; wtedy zwycięża ten patrol, który dostarczy lepszy meldunek oraz który widział więcej przeciwników.


Źródło skanu: Polona / Biblioteka Narodowa, oznaczenie „Domena Publiczna”. Zobacz skan — widok 203.

  • Rodzaj: gra
  • Cechy: Nie podano w źródle
  • Źródło: Jan Jasiński, Gry i ćwiczenia terenowe (Harce terenowe) (1938)
  • Strony drukowane: 195
  • Wydanie cyfrowe: Wydanie cyfrowe · Rekord źródłowy
  • Otwórz wydanie na właściwej stronie: s. 195
  • Zobacz tłumaczenie automatyczne: gct-135