Przejdź do głównej zawartości

Łowcy słoni

Teren pokryty zagajnikami i krzakami, o rzeźbie urozmaiconej, z wyniosłością pośrodku, dominującą nad nim, ograniczony naturalnymi liniami (rzeką, brzegiem lasu, drogą). Wielkość terenu od 2—3 km².

Jeden z zastępów jest stadem słoni ukrywającym się w dżungli (nie wolno im wychodzić poza linie określone). Inne zastępy (3—4-ch) tworzą oddziały łowców słoni. Zostawiają oni na wzgórzu stację sygnalizacyjną, która z góry widzi ruchy słoni i odpowiednio kieruje oddziałami łowców za pośrednictwem krótkich depesz. Każdy oddział łowców powinien być oznaczony jakąś literą, którą nadaje się na początku depeszy. Oznacza to, że depesza dotyczy danego oddziału. W grze będzie chodziło o to, aby w określonym czasie, np. 1½ godziny, stado słoni zostało otoczone przez oddziały łowców. O ile to nie nastąpi, słonie wygrywają.

„Mądre słonie” mogą także czytać depesze i odpowiednio wykorzystywać je dla zmylenia łowców. Stacją sygnalizacyjną może być sam instruktor, a w każdym razie powinien on znajdować się przy stacji sygnalizacyjnej, aby regulować przebieg gry. Rozmieszczenie początkowe poszczególnych oddziałów łowców i stada słoni może być dokonane na podstawie mapy lub przy pomocy depesz sygnalizacyjnych.

Nie możemy zapominać o sygnalizacji słuchowej. Ona opanowała dziś całkowicie życie codzienne. W przyszłej zaś wojnie będzie dominowała. Każda dobra jednostka organizacyjna, rozpoczynając szkolenie w sygnalizacji słuchowej, powinna postarać się o stary brzęczykowy aparat telefoniczny lub wykonać we własnym zakresie klucz telegraficzny. W najgorszym wypadku użyć można systemu pukania w przedmioty wydające dźwięk lub zastosować gwizdek. Przeprowadzenie gier ułatwi nam znajomość alfabetu Morsego, o który oprzemy wyszkolenie słuchowe.

Fonetycznie rozróżniamy dwa dźwięki w metodzie Morsego: a) krótki — tit (kropka) — trwa pól sekundy. b) d’ugi — taa (kreska) — trwa (1^{1/2}) sekundy.

Przerwy między poszczególnymi dźwiękami nie powinny przekraczać pół sek.; między literami 1¹/₂ sekundy; między słowami 2¹/₂ sekundy (6 dźwięków tit).

W stopniowym szkoleniu możemy zastosować cały system wstępnych gier, podanych dla sygnalizacji wzrokowej, lekko je modyfikując. Do wydawania dźwięków użyjemy gwizdka lub silnego brzęczyka. Poza tym będziemy przeprowadzać następujące gry:


Źródło skanu: Polona / Biblioteka Narodowa, oznaczenie „Domena Publiczna”. Zobacz skan — widok 189.

  • Rodzaj: gra
  • Cechy: Nie podano w źródle
  • Źródło: Jan Jasiński, Gry i ćwiczenia terenowe (Harce terenowe) (1938)
  • Strony drukowane: 181–182
  • Wydanie cyfrowe: Wydanie cyfrowe · Rekord źródłowy
  • Otwórz wydanie na właściwej stronie: s. 181
  • Zobacz tłumaczenie automatyczne: gct-112