Przejdź do głównej zawartości

Kima sygnalizacyjnego

Gry te pozwolą odetchnąć młodzieży po sygnalizacyjnych grach ruchowych, a z drugiej strony będą wymagać: spostrzegawczości, uwagi i pamięci.

Dyktando sygnalizacyjne może być przeprowadzone dwojako: a) instruktor dyktuje — młodzież pisze wąsciwym alfabetem, b) instruktor nadaje alfabetem polecenia do wykonania — młodzież wykonuje je szybko.

I dyktando i polecenia winny być powiązane ze spostrzeżeniami przeżytymi w terenie; związane z faktami, które istnieją w danym terenie. Polecenia winny mieć swój cel: sprawnościowy, umiejętnościowy itp.

Do kima sygnalizacyjnego potrzebne są znaki alfabetu: pisarskiego i danego sygnalizacyjnego, wykonane tuszem, na twardym papierze, każdy znak oddzielnie.

Kima możemy przeprowadzić w wieloraki sposób: a) Pokazujemy częsć znaków danego alfabetu (10—20), polecajac ich zapamiętanie oraz wierne odtworzenia. b) Przedstawiamy częsć znaków pisarskich w pewnej kolejnosci. Grajacy major je odtworzyc w danym porzadku w znakach alfabetu sygnalizacyjngo. c) Odwracamy cwcizenie b).

I KOŁO

II KOŁO

III KOŁO

IV KOŁO

V KOŁO

VI KOŁO

VII KOŁO

Chorągiewka ciemna, nieruchoma

Chorągiewka jasna zmienna w swym położeniu

Ryc. 17a.

d) Tworzymy ze znaków słowa i zdania, polecając ich odtworzenie.

Odmianą kima sygnalizacyjnego zwykłego będzie kim sygnalizacyjny kratkowy (patrz analogiczną grę kim terenoznawczy str. 146). Wielorakość jego przeprowadzenia analogiczna jak w kimie zwykłym.

W grupach, które opanowały sygnalizację, użycie alfabetu Morsego lub Semafoara nie powinno być odświętne. Należy stosować tę umiejętność na każdym kroku, nie tylko w specjalnie przeprowadzonej grze. Dobrą sposobnością dla ćwiczenia sygnalizacji będzie marsz ubezpieczony. Sygnalizacja między poszczególnymi członami kolumny marszowej albo patrolu zwiadowczego urozmaici ten marsz, zwiększając zainteresowanie młodzieży. Trzeba jednak pilnować aby porozumiewanie takie było naturalne, związane z zadaniami grupy, wiążące z terenem, zmuszające do skierowania uwagi młodzieży na otoczenie. Celowość sygnalizacji wzmoże się, o ile w terenie będzie działać nieprzyjacielski oddział. Celowość i częstotliwość użycia sygnalizacji będą zależeć od pomysłowości kierownika gier terenowych.


Źródło skanu: Polona / Biblioteka Narodowa, oznaczenie „Domena Publiczna”. Zobacz skan — widok 180.

  • Rodzaj: gra
  • Cechy: Nie podano w źródle
  • Źródło: Jan Jasiński, Gry i ćwiczenia terenowe (Harce terenowe) (1938)
  • Strony drukowane: 172–174
  • Wydanie cyfrowe: Wydanie cyfrowe · Rekord źródłowy
  • Otwórz wydanie na właściwej stronie: s. 172
  • Zobacz tłumaczenie automatyczne: gct-101