Przejdź do głównej zawartości

W marszu po drodze

Drogą, urozmaiconą różnymi szczegółami terenowymi, wysyłamy pojedyncze osoby lub grupy. Notują one przy pomocy znaków topograficznych:

Ryc. 9.

A) przedmioty terenowe, B)rodzaj terenu, C) rzejbe terenu, D) sama droge w pewnej podziatce, i wreszcie można wykonać

E) właściwy szkic wzdłuż drogi.

Z najmłodszymi i mało wyrobionymi zaczniemy od notatek lub rysunku topogr. poszczególnych przedmiotów (kapliczka, dom, mostek, cegielnia), bez zaznaczenia ich miejsc na drodze lub w terenie.

Będziemy zwracali uwagę na fakt zanotowania wszystkich przedmiotów terenowych oraz dobrego ich rysunku.

Od więcej wyrobionych będziemy żądali naświe-tlenia rodzaju terenu (las, łąka, rola, bagno, ogród) i zaznaczenia jego rozciągłości obok umiejętności zanotowania ukształtowania terenu.

Z wprawnymi będziemy wykonywali prawidłowy szkic wzdłuż drogi z załączoną legendą.

Wszędzie będziemy wymagali porządnego i ści-słego raportu pisemnego (patrz rozdział „Patrolowa-nie i zwiady”).

Zwycięża zespół najlepiej i najdokładniej notu-jący oraz najpoprawniej rysujący wszystkie szczegóły drogi.

Szkicowanie jako wynik umie-jętności rysowania znaków topo-graficznych oraz zdolności zorien-towania się w terenie, winno być stosowane jak najwcześniej i naj-częściej w wyszkoleniu terenowym.

Robienie szkiców jest jednym z bezpośrednich celów terenoznaw-stwa. Ono może być i powinno być wynikiem: wszelkiej obserwacji, tropienia, rozpoznania, zwiadu, wy-wiadu, patrolowania, oraz — osta-tecznym zamknięciem każdego mel-dunku w grach wyższego stopnia.

Sprawa szkicowania jest trochę zaniedbana w pracach terenowych organizacji i szkół. Zanie-dbanie to, wynikające z nieznajomości szkicowania kierowników pracy młodzieżowej, winno być napra-wione. Jestem przekonany, że przez stosowanie gier i ćwiczeń terenowych podanych w dziale terenoznawczym zaniedbanie to zniknie¹).

Szkic terenowy jest niezbędną umiejętnością każdego dowódcy w potrzebie wojennej. Na szkicu terenowym opiera się atak i obrona. Dzięki niemu powstają ważne decyzje wyższych dowództw. On jest najdokładniejszym i najtrwalszym przekazaniem zdobytych wiadomości o terenie i nieprzyjacielu, nie wymagającym w dodatku kontaktu osobistego wykonawcy szkicu z osobą wykorzystującą go.

Szkice topograficzne i perspektywiczne są poza tym doskonałym sposobem utrwalenia ciekawych zjawisk terenowych podczas wędrówek letnich. Są one: cennymi, drogimi i miłymi utrwaleniami wrażeń wycieczkowo - turystycznych, dorównującymi: pamiętnikom, kronikom i fotografiom.

Umiejętność szkicowania możemy wpleść w każdą nieomal grę terenową. Najczęstszymi typami szkiców wplecionymi w grę będą: szkice sposobem wcięć, szkice marszowe, szkice z mapy, oraz szkice perspektywiczne mniejszych wycinków terenu.

Dla wykonania szkiców niezbędne są następujące przybory: a) zeszyt bez linii, w twardej okladce, b) linijka z podziatkā milimetrowa, c) busola Bézarda, lub kompas lepszej konstrukcji, d) ołowek 3H, guma, 3 szpilki.

Winny one stać się nieodłącznymi przedmiotami osobistego wyekwipowania na równi z mapą.


Źródło skanu: Polona / Biblioteka Narodowa, oznaczenie „Domena Publiczna”. Zobacz skan — widok 155.

  • Rodzaj: gra
  • Cechy: Nie podano w źródle
  • Źródło: Jan Jasiński, Gry i ćwiczenia terenowe (Harce terenowe) (1938)
  • Strony drukowane: 147–150
  • Wydanie cyfrowe: Wydanie cyfrowe · Rekord źródłowy
  • Otwórz wydanie na właściwej stronie: s. 147
  • Zobacz tłumaczenie automatyczne: gct-087