Przejdź do głównej zawartości

Wydobycie utopionego

Opuszczamy na dno jeziora, stawu, rzeki — worek z kamieniem lub specjalnie wykonaną figurę człowieka (najlepiej i najtaniej zrobić powłokę ze starych worków, wypchać ją sianem, obciążając w nogach i w głowie kamieniami).

Głębokość zanurzenia manekina będzie zależna od sprawności w pływaniu i nurkowaniu uczestników. Dochodzić może nawet do 3 m.

Z dowolnego punktu wyjściowego wypuszczamy kolejno lub jednocześnie grupy, które otrzymują następujące wiadomości: „Na jeziorze M, 20 m na wschód od mostka przy leśniczówcze D zatonął człowiek. Ratować go!“ Albo: „Na jeziorze pod kątem kierunkowym 140° tonie człowiek. Odległość od brzegu 10 m. Spieszyć się!“ Dla lepszej inscenizacji dobrze jest umieścić na miejscu (mniej więcej) utonięcia czapkę. Zadaniem biegnącej na ratunek grupy jest nie tylko dotrzeć do określonego miejsca, ale jednocześnie wyciągnąć manekina na brzeg. W związku z tą grą przerobimy praktycznie na uczestnikach sztuczne oddychanie.

U w a g a : W grach tych należy dawać do przebiegnięcia krótką drogę (najwyżej 200 m dla młodzieży powyżej lat 18). Bieg ma być przeplatany marszem, tak aby po krótkim odpoczynku można było pozwolić na nurkowanie i sondowanie. Przy takim szukaniu winna być na miejscu łódź lub kajak strażniczy.


Źródło skanu: Polona / Biblioteka Narodowa, oznaczenie „Domena Publiczna”. Zobacz skan — widok 144.

  • Rodzaj: gra
  • Cechy: Nie podano w źródle
  • Źródło: Jan Jasiński, Gry i ćwiczenia terenowe (Harce terenowe) (1938)
  • Strony drukowane: 136
  • Wydanie cyfrowe: Wydanie cyfrowe · Rekord źródłowy
  • Otwórz wydanie na właściwej stronie: s. 136
  • Zobacz tłumaczenie automatyczne: gct-072