Przejdź do głównej zawartości

Ustalenie dokładnego kierunku Pn — Pd przy pomocy przyborów:

a) kompasu, b) busoli Bézarda, c) mapy.

Określając Pn. należy pamiętać o uwzględnieniu deklinacji. Przyzwyczaić do pojęcia, że strzałka magnetyczna wskazuje tylko północ magnetyczną. Szukaną północ geograficzną znaleźć możemy tylko po uwzględnieniu kąta deklinacyjnego dla danej miejscowości, a wtedy dopiero linia Pn—Pd, narysowana na dnie kompasu lub busoli, wskaże nam północ.

W grach terenoznawczych dla młodzieży powyżej lat 15 należy operować kierunkami określanymi dokładnie przy pomocy kompasu, busoli Bézarda lub mapy. Młodzież powinna się zżyć z tymi przyborami i dlatego należy mieć zawsze podczas ćwiczeń kilka busol lub map danej okolicy. (Kompasy i mapy może sobie nabyć sama młodzież. Busolę ma zazwyczaj nauczyciel geografii. Dążyć do nabycia większych ilości tych przyborów).

Należy posługiwać się busolą. Trzeba przełamać ogólną bierność, wypływającą jedynie z nieznajomości wartości kierunkowych i operacyjnych busoli w terenie. Kto nie stwierdził, że przy pomocy busoli można osiągnąć z wielką dokładnością wyznaczony punkt w terenie, ten zawsze będzie pomijał busolę przy przeszkoleniu innych. Stwierdziłem już kilkakrotnie na harcerskich kursach instruktorskich, że kursiści przekonywają się o celowości busoli dopiero po przemarszu na przełaj kilku kilometrów, w nieznanym zupełnie terenie, bez posiadania przy sobie mapy.


Źródło skanu: Polona / Biblioteka Narodowa, oznaczenie „Domena Publiczna”. Zobacz skan — widok 140.

  • Rodzaj: gra
  • Cechy: Nie podano w źródle
  • Źródło: Jan Jasiński, Gry i ćwiczenia terenowe (Harce terenowe) (1938)
  • Strony drukowane: 132–133
  • Wydanie cyfrowe: Wydanie cyfrowe · Rekord źródłowy
  • Otwórz wydanie na właściwej stronie: s. 132
  • Zobacz tłumaczenie automatyczne: gct-069