Obserwacja nieprzyjaciela
Treść źródłowa
Dział zatytułowany „Treść źródłowa”Jedna grupa obserwuje drugą, która stara się podejść do obserwujących jak najbliżej: pełzając, kryjąc się za naturalnymi zasłonami, biegnąc itp. (dobrać teren odpowiednio urozmaicony). Kierownik zostaje przy grupie obserwacyjnej, która udziela swych spostrzeżeń i ocenia odległość położenia nieprzyjaciół, np.: N lub A leży w odległości Y kroków. Do biegnącego M mamy Z kroków. Spostrzeżony nieprzyjaciel, do którego dobrze oceniono odległość, uważany jest za zabitego. Ilość niezauważonych rozstrzyga o zwycięstwie. Czas ćwiczenia ograniczyć.
W grach powyższych należy zwrócić uwagę na zależność oceny odległości: a) od przystosowania osobnika do tła (inaczej się widzi i ocenia na tle nieba, lasu, ziemi, budynku), b) od wpływów oświetlenia i stanu pogody (inna ocena pod słońce, inna ze słońcem; inaczej ocenia się odległość w wilgotnym powietrzu, inaczej — w suchym, gorącym lub podczas deszczu; inaczej o zmroku i w jasny dzień).
Jest tu także sposobność do omówienia maskowania się — upodobnienia się do terenu (tak wobec obserwacji z ziemi jak i z samolotu). Jednak podkreślić, że prócz maskowania musi być w całej pełni zachowana zdolność: obserwacji i oceny odległości dla dobrego ostrzału przeciwnika. Zwrócić uwagę na różnicę ocen odległości w postawach: leżąc, klęcząc i stojąc.
Źródło skanu: Polona / Biblioteka Narodowa, oznaczenie „Domena Publiczna”. Zobacz skan — widok 126.
Metadane
Dział zatytułowany „Metadane”- Rodzaj: gra
- Cechy: Nie podano w źródle
- Źródło: Jan Jasiński, Gry i ćwiczenia terenowe (Harce terenowe) (1938)
- Strony drukowane: 118
- Wydanie cyfrowe: Wydanie cyfrowe · Rekord źródłowy
- Otwórz wydanie na właściwej stronie: s. 118
- Zobacz tłumaczenie automatyczne: gct-054