Przejdź do głównej zawartości

Szukanie przedmiotu przyrodniczego w terenie, na określonej powierzchni

Przedmiotem szukanym może być pewien gatunek: drzew, krzewów, kwiatów, owadów (na ziemi lub w wodzie), grzybów. Mogą to być mrowiska, ule na drzewie, gniazda. Stopniujemy: od przedmiotu większego do mniejszego, od przedmiotu łatwo widocznego do przedmiotu zaledwie widzialnego, od pospolitych do rzadkich okazów.

Po ustaleniu wielkości terenu i po omówieniu przepisów, gra zaczyna się na sygnał. Uczestnicy rozchodzą się w dowolnym kierunku. Uczestnik, który dostrzegł szukany okaz przyrodniczy, powinien panować nad swymi radosnymi odruchami. Jego zachowanie nie może zdradzać miejsca szukanego przedmiotu. (Trudna to dla młodzieży sprawa, wymagająca panowania nad sobą. Trzeba w omówieniu podkreślić, że konieczne jest panowanie nad swymi odruchami).

Po spostrzeżeniu szukanego okazu winien uczestnik spokojnie od niego odejść, a po pewnej chwili usiąść w oznaczonym miejscu (siadać w kolejności przybywania) lub zbliżyć się do stojącego na uboczu instruktora, meldując mu, gdzie się przedmiot znajduje. Pierwszy, który przedmiot znalazł, jest zwycięzcą. W wypadku szukania przedmiotu przyrodniczego przez kilka zastępów zwycięża ten zastęp, którego członkowie zajęli najwięcej pierwszych miejsc.

Dla sprawnych należy zwiększyć ilość szukanych gatunków, dobierać ich różnoimienność (drzewa, kwiaty, owady, mchy itp.), a jednocześnie ograniczać czas szukania.

Instruktor może kierować szukających, zwłaszcza w wypadku trudności odkrycia żądanego okazu, umówionymi sygnałami: słuchowymi lub wzrokowymi


Źródło skanu: Polona / Biblioteka Narodowa, oznaczenie „Domena Publiczna”. Zobacz skan — widok 89.

  • Rodzaj: gra
  • Cechy: Nie podano w źródle
  • Źródło: Jan Jasiński, Gry i ćwiczenia terenowe (Harce terenowe) (1938)
  • Strony drukowane: 81–82
  • Wydanie cyfrowe: Wydanie cyfrowe · Rekord źródłowy
  • Otwórz wydanie na właściwej stronie: s. 81
  • Zobacz tłumaczenie automatyczne: gct-001