Przejdź do głównej zawartości

Wzburzone morze

W środku pokoju, względnie izby drużynowej ustawia się krzesła oparciem do siebie. Krzeseł musi być o jedno mniej niż liczba osób biorących udział w grze. Jeden przybiera nazwę morza i ten stoi, reszta siada i przybiera nazwy różnych ryb.

Morze chodzi, lub biega w około siedzących, naśladuje fale i wywołuje nazwy ryb. Nazwane ryby wstają natychmiast i idą za morzem, naśla-dując jego wszystkie ruchy, a więc podnoszenie ramion do poziomu bocznego i opuszczanie, równo-cześnie lub naprzemian, z dodaniem skłonów bo-cznych lub bez itp. Gdy morze zawoła: »wszystkie ryby«, to wszyscy wstają i idą za nim. Gdy morze rzuci rozkaz: »Zmiana wiatru«, to wszyscy wraz z nim robią wstecz wzrot i zmieniają kierunek po-chodu. Gdy wreszcie morze siądzie i powie: »morze spokojne«, to wszyscy czempredzej siadają. Dla kogo nie stało miejsca, ten daje fant i gra rolę morza. Morze ma prawo usiąść kiedy zechce, nawet po wywołaniu jednej tylko ryby, wtedy ono przybiera nazwę tej ryby, a ryba wywołana zostaje morzem.


Źródło skanu: Polona / Biblioteka Narodowa, oznaczenie „Domena Publiczna”. Zobacz skan — widok 78.

  • Rodzaj: gra
  • Cechy: Nie podano w źródle
  • Źródło: Herman A. Mojmir, Ćwiczenia i zabawy skautowe (1912)
  • Strony drukowane: 66–67
  • Wydanie cyfrowe: Wydanie cyfrowe · Rekord źródłowy
  • Otwórz wydanie na właściwej stronie: s. 66
  • Zobacz tłumaczenie automatyczne: ciz-081