Sekretarz
Treść źródłowa
Dział zatytułowany „Treść źródłowa”Gry towarzyskie ćwiczą pamięć, dowcip i by-strość umysłu, a doskonale się nadają do odpędze-nia nudów i niestosownych rozmów w dni dżżyste zarówno w domu skautowym, jak i na towarzyskiem zebraniu. W obozie uprzyjemniają poobiedną go-dzinę wywczasu, a każą zapomnieć o zmęczeniu wieczorem.
W sekretarzu patrolowy lub instruktor, jako kierownik zabawy, rozdaje partnerom kartki białego czystego papieru i każe wszystkim napisać po jednem pytaniu na otrzymanej kartce. Kartki składa się następnie w czwórkę i oddaje instruktorowi. Ten miesza je dokładnie w sztywnym kapeluszu, czapce lub odpowiednim naczyniu i podaje partnerom karteczki do ciągnięcia, idąc naokoło stołu. Gdyby ktoś trafił na własną kartkę, to mu ją wolno wymienić. Po rozebraniu wszystkich pytań następuje pisanie odpowiedzi. Każdy pisze na tej samej kartce możliwie najwłaściwszą odpowiedź, a napisawszy oddaje kartkę instruktorowi. Potem instruktor wymieszawszy kartki ponownie, odczytuje głośno pytania i odpowiedzi, a kartki po przeczytaniu drze w kawałki i rzuca do kosza. Np. Pytanie: Dlaczego skaut X zamyślony? Odp. Bo się niepokoi o losy Turków. Gra ta ma tę dobrą stronę, że odbywa się bez fantów.
Źródło skanu: Polona / Biblioteka Narodowa, oznaczenie „Domena Publiczna”. Zobacz skan — widok 75.
Metadane
Dział zatytułowany „Metadane”- Rodzaj: gra
- Cechy: Nie podano w źródle
- Źródło: Herman A. Mojmir, Ćwiczenia i zabawy skautowe (1912)
- Strony drukowane: 63–64
- Wydanie cyfrowe: Wydanie cyfrowe · Rekord źródłowy
- Otwórz wydanie na właściwej stronie: s. 63
- Zobacz tłumaczenie automatyczne: ciz-076