Szachy skautowe
Treść źródłowa
Dział zatytułowany „Treść źródłowa”Najpierw trzeba wyrysować zarys, albo plan okolicy (miasta) w bardzo wielkiej skali. Można rysować nawet kredą na podłodze lub stole izby skautowej, albo wreszcie nawet na ścianie i utrwalić fiksatywą. Na takiej mapie powinny być oznaczone wszystkie ścieżki i drogi, a jeśli to mapa okolicy sielskiej, to nadto wszystkie polne ścieżki i przełazki przez płoty. Skautów przedstawiają albo pionki szachowe, albo chorągiewki.
Przygotowawszy sobie te przybory, można na tej mapie różne gry skautowe przerabiać równie dobrze jak w polu. Zwykły ciąg liczy się na 1 cal długości.
Za przykład niech posłuży: gra Łapanka w mieście, lub Skrzetuski ze Zbaraża. Zadaniem jednej partyi będzie przesunięcie pionka (po ścieżkach i drogach) z jednej krawędzi mapy na drugą, bez złapania przez nieprzyjaciela. Nieprzyjacielem jest cały patrol, którego pionki można tylko na pół kroku zbiega, względnie gońca za każdym ciągiem posuwać naprzód.
Do złapania zbiega musi 2 skautów nieprzy-jacielskiego patrolu zbiegowi zajść drogę tak, że zapędzą go do rogu, albo też zostanie większą ilością pionków otoczony. Oczywiście tak zbiegowi, jak i łapiącym go nieprzyjaciołom wolno kroczyć tylko po ścieżkach i drogach zaznaczonych, a nie na przełaj.
Źródło skanu: Polona / Biblioteka Narodowa, oznaczenie „Domena Publiczna”. Zobacz skan — widok 74.
Metadane
Dział zatytułowany „Metadane”- Rodzaj: gra
- Cechy: Nie podano w źródle
- Źródło: Herman A. Mojmir, Ćwiczenia i zabawy skautowe (1912)
- Strony drukowane: 62–63
- Wydanie cyfrowe: Wydanie cyfrowe · Rekord źródłowy
- Otwórz wydanie na właściwej stronie: s. 62
- Zobacz tłumaczenie automatyczne: ciz-074