Polowanie na słonia afrykańskiego
Treść źródłowa
Dział zatytułowany „Treść źródłowa”Wybrany losem na słonia, dostaje na prawą nogę (poniżej kolana) szarfę tak luźnie związaną, że za pociągnięciem, można ją łatwo zerwać. W braku szarfy, zastąpi ją strzępek papieru. Dwu lub 3 skautów (myśliwych) stara się słonia tak osaczyć czy obskoczyć, żeby jeden z nich mógł pochwycić stosowną chwilę i sposobny ruch do zerwania szarfy (murzyni słoniom w zasadzce zaszedłszy z tyłu, podcinają ścięgna u nóg, unieruchomionego kalekę zaś łatwo dobijają).
Słoń zwraca się tylko przodem do (2—3) myśliwych i nie pozwala się zaskoczyć z tyłu. Przytem broni się pytką, a któregokolwiek uderzy, ten cofa się z gry, a jego miejsce zajmuje następny numer z patrolu. Grę kończy zerwanie szarfy zwycięstwem myśliwych, albo wybicie całego patrolu zwycięstwem słonia.
Odmiana: zamiast szarfy, przymocowuje się słoniowi balonik papierowy z tyłu nogi nad piętą.
Myśliwi uzbrojeni w pytki, mają za zadanie rozbić balonik uderzeniem pytki.
Źródło skanu: Polona / Biblioteka Narodowa, oznaczenie „Domena Publiczna”. Zobacz skan — widok 63.
Metadane
Dział zatytułowany „Metadane”- Rodzaj: gra
- Cechy: Nie podano w źródle
- Źródło: Herman A. Mojmir, Ćwiczenia i zabawy skautowe (1912)
- Strony drukowane: 51–52
- Wydanie cyfrowe: Wydanie cyfrowe · Rekord źródłowy
- Otwórz wydanie na właściwej stronie: s. 51
- Zobacz tłumaczenie automatyczne: ciz-064