Przejdź do głównej zawartości

Nocne straże

Dwu albo więcej skautów wyrusza w drogę, niosąc świecące latarki i zajmują stanowisko nie bliżej, niż ¼ km. od obozu (względnie miejsca startu). Ci zowią się strażami i nie powinni zmienić swego stanowiska, ale według upodobania względnie swego wyrachowania mogą raz przysłonić, to znowu odsłonić światło latarki.

W 10 minut później wyrusza skaut z latarką silnie świecącą (np. acetylenowa z reflektorem), dla odszukania straży. Zowie się on gońcem i nie powinien przez cały czas zabawy zakrywać światła swej latarki.

W 2 minuty po nim wyruszają pozostali skauci w celu złapania gońca i strażników.

Strażnicy odsłaniają latarki, gdy myślą, że goniec blisko, wogóle aby mu ułatwić odszukanie swych stanowisk; zasłaniają zaś światła latarek przed pościgiem, aby nie zdradzić swej pozycyi.

Gdy goniec odkryje strażnika, to ten gasi swą latarkę i wraca do obozu, a gdy odszuka wszystkich strażników, to wraca i on, i wygrana w tym wypadku jest udziałem gońca i strażników. Przeciwnie gdy pościg wyłapie gońca i strażników, to zwyciężają ściąający. Jeśli sam goniec tylko złapany, albo kilka straży, to rozdziela się kreski.

Żaden skaut nie powinien w tej grze znajdować się w promieniu 100 kroków od miejsca startu (obozu, domu skautowego itp.).


Źródło skanu: Polona / Biblioteka Narodowa, oznaczenie „Domena Publiczna”. Zobacz skan — widok 55.

  • Rodzaj: gra
  • Cechy: Nie podano w źródle
  • Źródło: Herman A. Mojmir, Ćwiczenia i zabawy skautowe (1912)
  • Strony drukowane: 43–44
  • Wydanie cyfrowe: Wydanie cyfrowe · Rekord źródłowy
  • Otwórz wydanie na właściwej stronie: s. 43
  • Zobacz tłumaczenie automatyczne: ciz-057