Testament Woroby
Treść źródłowa
Dział zatytułowany „Treść źródłowa”Jest przykładem sprytu chłopskiego u analfabety, który przy pomocy kilku bardzo prostych znaków tak dobrze potrafił odmalować drogę, że za jej śladem istotnie udało się trafić do miejsca zakopanego skarbu.
Opis tego testamentu z »Oka proroka Władysława Lubicza« przedstawia się w skróceniu następująco: Worobie, hamałowi, czyli lichemu słudze, powierza Hanusz na wyjezdnem do Turcyi olsterko z dyamentem do przechowania. Hamał zapada na obłożną chorobę, a w przeczuciu bliskiego zgonu, zakopuje ten skarb w ziemi, a następnie rysuje na deszczułce hieroglify swego pomysłu i przed skonem oddaje ten testament swemu znajomemu, do doręczenia pod adresem Hanusza, po powrocie tegoż z Turcyi. Znaki hieroglificzne postępują w następującym porządku: szubienica, sierp, siekiera, sierp, krzyż, dziewiątka i rydel. Chciał przez to powiedzieć: »Gdy dojdziesz do szubienicy stojącej pod murami miasta, to na prawo masz ściernisko, za ścierniskiem natrafisz na las, a następnie przeszedłszy las, zobaczysz drugie ściernisko, a na kraju tegoż widnieje krzyż, od którego 9 kroków na prawo leży zakopany twój skarb«.
Dla wyćwiczenia bystrego odgadywania, należy skautom kazać dojść do jakiegoś miejsca, na podstawie marszruty wytyczonej jakimiś równie dowcipnymi hieroglifami własnego pomysłu.
Źródło skanu: Polona / Biblioteka Narodowa, oznaczenie „Domena Publiczna”. Zobacz skan — widok 50.
Metadane
Dział zatytułowany „Metadane”- Rodzaj: gra
- Cechy: Nie podano w źródle
- Źródło: Herman A. Mojmir, Ćwiczenia i zabawy skautowe (1912)
- Strony drukowane: 38–39
- Wydanie cyfrowe: Wydanie cyfrowe · Rekord źródłowy
- Otwórz wydanie na właściwej stronie: s. 38
- Zobacz tłumaczenie automatyczne: ciz-048