Podarte pismo
Treść źródłowa
Dział zatytułowany „Treść źródłowa”Przypuśćmy, że w okolicy znajduje się podziemny kurytarz wiodący do labiryntu piwnic i lochów więziennych starego zamku, albo cmentarza na wzór katakomb lub peczerskiej Ławry, lub wreszcie jaskiń wapiennych ze stalaktytami i stalagmitami, jak bielskie w Tatrach, albo w Krzywcu nad Dniestrem, a z kartki, na której był opis planu tego kurytarza, przechowała się tylko połowa. Ta połowa rozdartej kartki powinna dla skauta być wystarczającym drogowskazem.
Gra odbywa się w ten sposób, że się drogę wiodącą do jakiejś nieznanej kryjówki opisuje na kartce, potem tę kartkę na pół przedziera, a wręczając jedną połowę kartki któremukolwiek patrolowi, poleca się dotrzeć do kryjówki i przeszukać ją. Oczywiście trzeba się strzedz, żeby w rozmowie nie wymknęła się z ust drużynowego nazwa kryjówki, lub miejscowości, w której się znajduje.
Odmiana gry. Obie połówki rozdartej kartki wręcza się dwom patrolom (oczywiście bez wiedzy jednego o drugim, aby sobie kartki nie mogli uzupełnić) i każe się obydwom dotrzeć do celu. Który patrol pierwszy odszuka kryjówkę, wygrywa.
Źródło skanu: Polona / Biblioteka Narodowa, oznaczenie „Domena Publiczna”. Zobacz skan — widok 49.
Metadane
Dział zatytułowany „Metadane”- Rodzaj: gra
- Cechy: Nie podano w źródle
- Źródło: Herman A. Mojmir, Ćwiczenia i zabawy skautowe (1912)
- Strony drukowane: 37–38
- Wydanie cyfrowe: Wydanie cyfrowe · Rekord źródłowy
- Otwórz wydanie na właściwej stronie: s. 37
- Zobacz tłumaczenie automatyczne: ciz-047