Szukanie Instruktora
Treść źródłowa
Dział zatytułowany „Treść źródłowa”Instruktor patrolowym doręcza zapieczętowane listy i kładąc silny nacisk na ważną treść tychże, zabrania pod utratą honoru otwierać je przed oznaczonym czasem (np. dopiero drugiego dnia rano o pewnej godzinie). Listy te zawierają zarys pewnej części okolicy i wskazówki, według których patrolowi wraz ze swymi patrolami mają się zejść w pewnym punkcie, względnie miejscu, w którem się zacznie szukanie niedalekiej kryjówki instruktora. Oczywiście granice tego miejsca nie mogą być zbyt ciasne, boby gra zbyt szybko się skończyła.
Każdy patrol powinien ściśle trzymać się tej drogi, którą mu na zarysie (croquis) wytyczono, a choć każdy z patroli inną rusza drogą, to jednak ma być długość tak obliczoną, a niedogodności terenu tak uwzględnione, aby wszystkie patrole punktualnie o tejsamej godzinie mogły się znaleźć w oznaczonym punkcie zbornym. Brak punktualności podkomendnych spowodował przegraną niejednej rozstrzygającej bitwy. (Maciejowice. Königrätz).
Który z patroli pierwszy znajdzie instruktora, ten wygrywa i bierze nagrodę lub kreski. Każdy patrol szuka na własną rękę i według własnych wskazówek. Jeśli po pół godziny, licząc od chwili przybycia wszystkich patroli, nie znaleziono instruktora, to ten daje znak gwizdkiem, że gra zakończona.
Miejsce wybrane na punkt zborny powinno być gęstym podszytym lasem i to na wielkiej przestrzeni, aby do ukrycia się dobrze nadawało.
Podobne rozkazy w zapieczętowanych listach uczą młodzież hamowania swej ciekawości, a równocześnie budzą większe zajęcie, zainteresowanie.
Źródło skanu: Polona / Biblioteka Narodowa, oznaczenie „Domena Publiczna”. Zobacz skan — widok 47.
Metadane
Dział zatytułowany „Metadane”- Rodzaj: gra
- Cechy: Nie podano w źródle
- Źródło: Herman A. Mojmir, Ćwiczenia i zabawy skautowe (1912)
- Strony drukowane: 35–36
- Wydanie cyfrowe: Wydanie cyfrowe · Rekord źródłowy
- Otwórz wydanie na właściwej stronie: s. 35
- Zobacz tłumaczenie automatyczne: ciz-045