Pięstówka

Treść źródłowa

Gra, wprowadzona do szkół naszych około 30 lat temu; odpowiednia dla wyższych klas szkół średnich męskich. Boiska wymaga równego, w kształcie prostokąta o wymiarach 20X40 m. mniej więcej. W połowie boków dłuższych wbija się słupki, między któremi w wysokości 2 m. rozciąga się taśmę barwną, dzielącą boisko na 2 połowy. Uczestnicy dzielą się na 2 obozy po 5—11 graczy i ustawiają się w szachownicę, biali po jednej, czerwoni po drugiej stronie taśmy. Obóz, wybrany losowaniem, np. biały, zagrywa w ten sposób, że jeden z graczy staje w środku swojej połowy boiska, podrzuca piłkę (jak nożna, tylko okrywa z cieńszej skóry), na wysokość głowy i, gdy ta spada, podbija ją pięścią lub przedramieniem tak, aby przeszła ponad taśmę na pole czerwonych. Ci starają się odbić piłkę (też pięścią lub przedramieniem) z lotu lub po p i e r w s z y m koźle (odbiciu od ziemi) znów nad taśmę na pole przeciwne, co liczy się za kreskę. Ważne będzie takie odbicie i wtedy, jeśli przed niem piłkę podbijano kilkakrotnie na tern samem polu, byle po każdem podbiciu piłka nie uczyniła więcej, niż jednego kozła. Jeśli odbicie się uda, biali starają się piłkę znów odbić i t. d- tak długo, aż któryś z obozów popełni błąd. Błędem zaś jest: 1) gdy gracz uderzy piłkę zgóry lub oburącz, użyje dłoni zamiast pięści, lub kopnie ją nogą, 2) gdy złapie piłkę, 3) gdy wejdzie na pole przeciwników, 4) gdy piłka przy zagrywaniu spadnie na to samo pole, 5) gdy piłka dotknie się innej części ciała zamiast ręki lub przedramienia gracza, 6) gdy piłka uczyni na danem polu dwa kozły lub potoczy się, 7) gdy piłka przejdzie pod taśmą lub dotknie się jej, 8) gdy przejdzie poza granice boiska. Obóz winien błędu, zagrywa. Piłkę do zagrania oddaje się dołem; odbijać jej nie wolno. Wygrywa obóz, który zdobędzie więcej kresek w obrębie określonego czasu (ł/a—1 g.).

---

Zakres transkrypcji: tekst należący do ilustracji pominięto; dokładne granice zapisano w raporcie ekstrakcji.

Źródło skanu: Kujawsko-Pomorska Biblioteka Cyfrowa, oznaczenie „Domena publiczna”. Zobacz PDF — strona 229.

Metadane

• Rodzaj: gra
• Cechy: Nie podano w źródle
• Źródło: Eugeniusz Piasecki, Zabawy i gry ruchowe dzieci i młodzieży (1922)
• Strony drukowane: 224–226 / PDF 229–231
• Wydanie cyfrowe: Wydanie cyfrowe · Rekord źródłowy
• Otwórz wydanie na właściwej stronie: s. 224
• Zobacz tłumaczenie automatyczne: zgr-133