Stręk
Treść źródłowa
Dział zatytułowany „Treść źródłowa”Gra chłopców wiejskich pow. bukowskiego (Wielk.), zastosowanie jak poprz. Gra czterech chłopców. Dwaj z nich, uzbrojeni w palanty, trzymają je oparte końcami w dołkach, wykopanych w ziemi naprzeciw siebie w odległości 20 kroków; dwaj inni stoją po bokach. Z tych bocznych jeden ma stręka (kiczkę) i rzuca nim na jednego ze stojących przy dołkach, który stara się stręka odbić w powietrzu palantem. Po odbiciu obaj chłopcy z palantami biegną zmienić swe miejsca, przy spotkaniu krzyżują palanty i biegną dalej. Jeden z bocznych, stojący bliżej miejsca, gdzie stręk upadł, biegnie po niego, poczem ma prawo zająć jeden z wolnych obecnie dołków, o ile go prędzej dopadnie. W takim razie tamci obaj oddają palanty i stają po bokach, a gra idzie dalej. Jeśli zaś napadnięty nie odbije stręka, niema zmiany miejsc obowiązkowej, a tylko w razie, gdy stręk daleko poleci, chłopcy zmieniają dołki. Każde prawidłowe zajęcie dołka liczy się jako kreska.
Źródło skanu: Kujawsko-Pomorska Biblioteka Cyfrowa, oznaczenie „Domena publiczna”. Zobacz PDF — strona 213.
Metadane
Dział zatytułowany „Metadane”- Rodzaj: gra
- Cechy: Nie podano w źródle
- Źródło: Eugeniusz Piasecki, Zabawy i gry ruchowe dzieci i młodzieży (1922)
- Strony drukowane: 208–209 / PDF 213–214
- Wydanie cyfrowe: Wydanie cyfrowe · Rekord źródłowy
- Otwórz wydanie na właściwej stronie: s. 208
- Zobacz tłumaczenie automatyczne: zgr-127