Kiczka z matkami
Treść źródłowa
Dział zatytułowany „Treść źródłowa”Rozpowszechnienie i zastosowanie jak poprzednio. Tak odmianę a), jak i b) gry poprzedniej można też traktować jako grę dwóch obozów pod dowództwem matek. Wówczas po „wymierzaniu“ palantem (patrz Część ogólna, V a), jeden z obozów staje na „wygranej“ i gracze jego zagrywają i podbijają po 3 razy według określonej zgóry kolei (najsłabsi z początku). ]) Dla bezpieczeństwa chwytających, same koniuszki owych stożków należy pozostawić tępemi (ściętemi). Zmiana met (tj. przejście podbijaczy na „prze* graną‘‘ i naodwrót) następuje: 1) po chwycie kiczki przez gracza obozu przeciwnego; 2) po „skuciu“ w s z y s t k i c h podbijaczy (przez niepodbicie 3 razy, lub przez trafienie kiczką w palant, patrz grę poprz.). Kreski („kiczki“) liczy się oczywiście nie graczom poszczególnym, lecz obozom.
Źródło skanu: Kujawsko-Pomorska Biblioteka Cyfrowa, oznaczenie „Domena publiczna”. Zobacz PDF — strona 212.
Metadane
Dział zatytułowany „Metadane”- Rodzaj: gra
- Cechy: Nie podano w źródle
- Źródło: Eugeniusz Piasecki, Zabawy i gry ruchowe dzieci i młodzieży (1922)
- Strony drukowane: 207–208 / PDF 212–213
- Wydanie cyfrowe: Wydanie cyfrowe · Rekord źródłowy
- Otwórz wydanie na właściwej stronie: s. 207
- Zobacz tłumaczenie automatyczne: zgr-125