Katarynka
Treść źródłowa
Dział zatytułowany „Treść źródłowa”Gra chłopców wiejskich pow. Bukowskiego (Wielkop.), zastosowanie jak poprz. Chłopcy wtykają gałązkę wierzbową długości mniej więcej 24 cm. z trzema odnogami w ziemię. Tuż przed tą „katarynką“ zatykają na krzyż dwa kije metrowej długości. Gracze stają w odległości 20—30 kroków i naznaczają kreską metę, której przekroczyć nie wolno. Stamtąd rzucają kijami długości 60 cm do katarynki. Jeśli kto w nią zręcznie uderzy, wówczas owa trójdzielna gałązka odskakuje daleko wtył. Przestrzeń stąd do jej pierwotnego stanowiska mierzy się kijami pociskowemu Jeśli zrówna się lub przewyższy odległość mety rzutu od katarynki, chłopiec, który obalił katarynkę, wygrywa i usuwa się z gry. Między pozostałymi graczami walka trwa dalej. Jeśli zaś gracz nie uzyska odrazu pożądanej odległości, spamięta sobie ilość „łokci“ i „dorzuca“ resztę ich, gdy znowu nań przyjdzie kolej. Ostatni, nie posiadający pożądanej ilości łokci, podnosi prawą nogę i otrzymuje od pierwszego wygrywającego tyle razów, ile mu łokci brakuje.
Źródło skanu: Kujawsko-Pomorska Biblioteka Cyfrowa, oznaczenie „Domena publiczna”. Zobacz PDF — strona 176.
Metadane
Dział zatytułowany „Metadane”- Rodzaj: gra
- Cechy: Nie podano w źródle
- Źródło: Eugeniusz Piasecki, Zabawy i gry ruchowe dzieci i młodzieży (1922)
- Strony drukowane: 171–172 / PDF 176–177
- Wydanie cyfrowe: Wydanie cyfrowe · Rekord źródłowy
- Otwórz wydanie na właściwej stronie: s. 171
- Zobacz tłumaczenie automatyczne: zgr-102