Przejdź do głównej zawartości

Anioły i Djabły

Gra dziatwy wiejskiej i miejskiej, znana w różnych okolicach Polski (inne nazw y: Piekło i niebo, Kusiciel, Djabełek, Suszyć sól); zastosowanie jak poprz. Dzieci tworzą koło, w środku którego staje przywódca i stara się różnerai żartami i minami pociesznemi rozśmieszyć wszystkich pokolei towarzyszy. Kto się rozśmieje, idzie na bok jako „djabeł“, kto nie, zostaje „aniołem“. Wreszcie przywódca ustawia aniołów w szereg („klucz“), w którym każdy trzyma poprzednika za biodra. Tak samo ustawiają się naprzeciw niego „djabły“. Pierwsi z obu szeregów chwytają się za ręce i starają się, każdy z pomocą swoich, przeciągnąć obóz przeciwny na swoją stronę. Obóz zwycięski wybiera przywódcę dla gry następnej. * A


Źródło skanu: Kujawsko-Pomorska Biblioteka Cyfrowa, oznaczenie „Domena publiczna”. Zobacz PDF — strona 169.

  • Rodzaj: gra
  • Cechy: Nie podano w źródle
  • Źródło: Eugeniusz Piasecki, Zabawy i gry ruchowe dzieci i młodzieży (1922)
  • Strony drukowane: 164–165 / PDF 169–170
  • Wydanie cyfrowe: Wydanie cyfrowe · Rekord źródłowy
  • Otwórz wydanie na właściwej stronie: s. 164
  • Zobacz tłumaczenie automatyczne: zgr-095