Przejdź do głównej zawartości

Nożna z bramką

Gra odpowiednia dla szkół średnich męskich. Na boisku, mierzącem najmniej po 30 m. wzdłuż i wszerz, ustawia się w środku bramę, złożoną z dwu żerdzi, wbitych w ziemię w odległości 7 m. od siebie, a połączonych w górze, w wysokości 2 1/* m., poprzeczką drewnianą (lub taśmą). Do każdego obozu należy część boiska, ograniczona linją, przechodzącą przez obie żerdzie. Po obu stronach bramy ustawiają się obozy, każdy złożony z 4—6 chłopców. W pierwszym rzędzie każdego z nich w odległości l i m od bramy staje 3—5 graczy, w odstępach 6—10 m od siebie („napad“); o tyleż za nimi staje gracz, przeznaczony do podawania piły pierwszemu rzędowi, gdy ta poszła daleko w tył („odwód“). Grę zaczyna oznaczony losem obóz w ten sposób, że jeden z jego graczy kładzie piłę naprost bramy w odległości 11 m. i (mogąc użyć rozbiegu) kopie ją w bramę. Jeśli trafił, idzie bronić bramy (,,bramkarz“) a obóz jego zyskuje kreskę; jeśli nie, próbnie zdobyć bramę obóz przeciwny i t. d., póki ktoś me trafi. Z chwilą, gdy w bramie staje bramkarz, zdobycie jej staje się trudniejszem; za to jednak niema ograniczenia odległości, z której brama może być wzięta. Piłę bierze w posiadanie obóz, na którego pole ona przeszła; gracze „napadu“ podają ją sobie nawzajem bocznemi posunięciami, myląc bramkarza. Wtem jeden z nich, upatrzywszy chwilę odpowiednią, kopie („strzela“) w bramę..Porządku przy grze strzeże „sędzia“, nie należący do żadnego z obozów. Baczy on: aby tylko bramkarz używał rąk do zatrzymania, schwytania lub odbicia piły (a i jemu wolno uczymc z piłą w ręku tylko 2 kroki) i aby bramkarz nie odbijał piły, przechodzącej obok bramy na pole przeciwników. Za przekroczenie tych prawideł sędzia oddaje piłę obozowi przeciwnemu. Wreszcie nie przyznaje kreski, ani zmiany bramkarza, jeśli jego’ zdaniem bramkarz rozmyślnie źle bronił bramy przed strzałem z własnego obozu. Wygrywa obóz który po upływie danego czasu (np. godziny) zdobył więcej kresek.


Źródło skanu: Kujawsko-Pomorska Biblioteka Cyfrowa, oznaczenie „Domena publiczna”. Zobacz PDF — strona 138.

  • Rodzaj: gra
  • Cechy: Nie podano w źródle
  • Źródło: Eugeniusz Piasecki, Zabawy i gry ruchowe dzieci i młodzieży (1922)
  • Strony drukowane: 133–134 / PDF 138–139
  • Wydanie cyfrowe: Wydanie cyfrowe · Rekord źródłowy
  • Otwórz wydanie na właściwej stronie: s. 133
  • Zobacz tłumaczenie automatyczne: zgr-090