Żóraw
Treść źródłowa
Dział zatytułowany „Treść źródłowa”A chcesz, powiem na cię, jakoś… grał w żurawka. Łukasz Górnicki. Gra chłopców wiejskich w Krakowskiem, odpowiednia dla szkół początkowych i najniższych klas szkół średnich. Dzieci wybierają z pośród siebie „żórawia“, który, z pytką w ręce, strzeże stosu czapek (piłek lub t. p. przedmiotów). Reszta graczy tworzy koło i krąży dokoła żórawia. Przy tych słowach dzieci wbiegają do środka i każde stara się zabrać jak najwięcej czapek i uciec z niemi od razów żórawia. Kogo żóraw uderzy, ten musi oddać zdobycz. Gra kończy się, gdy czapek zabraknie, żórawiem zaś w grze następnej zostaje ten, kto ich zebrał najwięcej.
Zakres transkrypcji: zapis nutowy i tekst pieśni pominięto jako materiał poza zakresem korpusu; dokładne granice zapisano w raporcie ekstrakcji.
Źródło skanu: Kujawsko-Pomorska Biblioteka Cyfrowa, oznaczenie „Domena publiczna”. Zobacz PDF — strona 119.
Metadane
Dział zatytułowany „Metadane”- Rodzaj: gra
- Cechy: Nie podano w źródle
- Źródło: Eugeniusz Piasecki, Zabawy i gry ruchowe dzieci i młodzieży (1922)
- Strony drukowane: 114 / PDF 119
- Wydanie cyfrowe: Wydanie cyfrowe · Rekord źródłowy
- Otwórz wydanie na właściwej stronie: s. 114
- Zobacz tłumaczenie automatyczne: zgr-075