Ptaki (Farby)
Treść źródłowa
Dział zatytułowany „Treść źródłowa”Gra dość powszechna w Małopolsce; zastosowanie jak poprz.
a) Dzieci, z wyjątkiem dwojga, stają w rzędzie (w niektórych okolicach w kole). Przed rzędem stają: „ptasznik“ i „kupiec“. Ptasznik (szeptem) nadaje dzieciom nazwy różnych ptaków. Przychodzi kupiec i żąda jakiegoś ptaka. Wymieniony ptak zrywa się i ucieka, kupiec ściga go. Jeśli ptak, obiegłszy wkoło rząd dzieci, schroni się na swe miejsce, zostaje w rzędzie, (otrzymawszy od ptasznika inną nazwę). Jeśli go kupiec schwyci po drodze, odprowadza go na bok. Gra trwa, aż kupiec wyłowi wszystkie ptaki.
b) W innych okolicach poza rzędem stoi trzech graczy: ptaków żądają naprzemian „anioł“ i „djabeł“. (Anioł mówi: — Dziń, dziń! — Kto tam? — Anioł z nieba. — Czego chce? — Ptaka.— Jakiego? — Wilgi (sroki i t. p.). — Rozmowa z djabłem podobna, tylko wstęp inny: — Kut, kułut! — Kto tam? — Czarny but.
c) Do tej, czy owej postaci gry dodają w niektórych okolicach zakończenie, polegające na walce dwóch obozów: a) dzieci nie wywoływane przy ptaszniku, reszta przy kupcu;
b) obóz anioła i djabła. Walka ta w Buczackiem (Małop.) polega na tern, że między oboma obozami kreśli się granicę, dzieci zaś, podawszy sobie ręce, starają się przeciągnąć przeciwników przez tę granicę. Zwycięża obóz, który przeciągnął choćby jednego z przeciwników.
d) Pod nazwą „Farby“ grywają prawie powszechnie odmianę tej gry, w której miejsce x ptaków zajmują różne barwy.
Źródło skanu: Kujawsko-Pomorska Biblioteka Cyfrowa, oznaczenie „Domena publiczna”. Zobacz PDF — strona 116.
Metadane
Dział zatytułowany „Metadane”- Rodzaj: gra
- Cechy: Nie podano w źródle
- Źródło: Eugeniusz Piasecki, Zabawy i gry ruchowe dzieci i młodzieży (1922)
- Strony drukowane: 111–112 / PDF 116–117
- Wydanie cyfrowe: Wydanie cyfrowe · Rekord źródłowy
- Otwórz wydanie na właściwej stronie: s. 111
- Zobacz tłumaczenie automatyczne: zgr-072