Gąski
Treść źródłowa
Dział zatytułowany „Treść źródłowa”Gra dziatwy wiejskiej w Kaliskiem i w Małopolsce, odpowiednia dla ogródków dziecię cych, szkół początkowych i najniższych klas szkół średnich.
a) Dziatwa wybiera z pomiędzy siebie „matkę“ (lub „babkę“), która staje w „gnieździe“ (koło o kilku krokach średnicy, nakreślone na ziemi) i „wilka“ (lub kilka wilków). Reszta jest „gąskami“. Między matką a gąskami nawiązuje się rozmowa: — Idźcie gąski w pole! — Boimy się! — Czego? — W ilka! — A gdzie jest? — Za płotem! — Co ro b i?— Drze koty. — Siła nadarł? — Trzy kopy. — Co pije? — Pomyje. — Co je? — Suchy ser. — Czem się przykrywa? — Wilczym ogonem. — Huzia go, wilku! (lub: — Gąski w pole!) Gąski wybiegają z gniazda (gdzie ich wilkowi chwytać nie wolno); wilk łapie po jednej, aż wyłapie wszystkie. Wtedy gra się kończy, a w następnej grze ostatnia schwytana gąska jest wilkiem.
b) W innych okolicach gąski są za gniazdem z początku gry, a matka przywołuje je do siebie, wilk zaś zabiega im drogę i wyławia. Tu zatem początek i koniec rozmowy brzmi: — Gąski do domu!
Źródło skanu: Kujawsko-Pomorska Biblioteka Cyfrowa, oznaczenie „Domena publiczna”. Zobacz PDF — strona 105.
Metadane
Dział zatytułowany „Metadane”- Rodzaj: gra
- Cechy: Nie podano w źródle
- Źródło: Eugeniusz Piasecki, Zabawy i gry ruchowe dzieci i młodzieży (1922)
- Strony drukowane: 100–101 / PDF 105–106
- Wydanie cyfrowe: Wydanie cyfrowe · Rekord źródłowy
- Otwórz wydanie na właściwej stronie: s. 100
- Zobacz tłumaczenie automatyczne: zgr-055