Przejdź do głównej zawartości

Ojciec Wirgiljusz

Gra powszechna wśród dziatwy miejskiej i wiejskiej, pod różnemi nazwami (O. Migeljusz, Jacenty, Gerginje i t. p.), odpowiednia dla ogródków dziecięcych i szkół początkowych. ’ Dzieci tworzą koło, trzymając się za ręce; wewnątrz koła znajduje się jeden z graczy (ojciec Wirgiljusz). Wszystkie, krążąc wkoło. Po tych słowach środkowy wykonywa jakiś ruch (nachyla się, skacze 1. t. p.), a wszystkie dzieci go naśladują. Kto się spóźni, lub niezręcznie naśladuje, zamienia się na miejsca’z O. Wirgiljuszem.


Zakres transkrypcji: zapis nutowy i tekst pieśni pominięto jako materiał poza zakresem korpusu; dokładne granice zapisano w raporcie ekstrakcji.

Źródło skanu: Kujawsko-Pomorska Biblioteka Cyfrowa, oznaczenie „Domena publiczna”. Zobacz PDF — strona 73.

  • Rodzaj: gra
  • Cechy: Nie podano w źródle
  • Źródło: Eugeniusz Piasecki, Zabawy i gry ruchowe dzieci i młodzieży (1922)
  • Strony drukowane: 68–69 / PDF 73–74
  • Wydanie cyfrowe: Wydanie cyfrowe · Rekord źródłowy
  • Otwórz wydanie na właściwej stronie: s. 68
  • Zobacz tłumaczenie automatyczne: zgr-015