Pająk i mucha
Treść źródłowa
Dział zatytułowany „Treść źródłowa”Obiera się jako pajęczynę kawał pola, lasu lub część miasta o powierzchni 1—3 km. kwadr. opisuje się jej granice i oznacza godzinę końca gry. Kilku grających jest muchą, wychodzi i szuka sobie wygodnej kryjówki, druga połowa wyrusza w kwandrans później na poszukiwanie muchy. Każdej grupie towarzyszy bezstronny sędzia. Jeśli w przeciągu oznaczonego czasu (np. godzina, dwie) pająk nie wykrył muchy, ta wygrywa. Mucha spisuje imiona graczy z grupy pająka, pająk czyni to samo z muchami, podając nadto kryjówkę. Każde takie doniesienie liczy się za kreskę. Obie strony powinny mieć kolorowe odznaki dla łatwego odróżnienia.
Źródło skanu: Śląska Biblioteka Cyfrowa, oznaczenie „domena publiczna”. Zobacz PDF — strona 199.
Metadane
Dział zatytułowany „Metadane”- Rodzaj: gra
- Cechy: Nie podano w źródle
- Źródło: Stanisław Sedlaczek, Szkoła harcerza (1921)
- Strony drukowane: 198 / PDF 199
- Wydanie cyfrowe: Wydanie cyfrowe · Rekord źródłowy
- Otwórz wydanie na właściwej stronie: s. 198
- Zobacz tłumaczenie automatyczne: shc-036