Blisko — daleko
Treść źródłowa
Dział zatytułowany „Treść źródłowa”Zastępowy prowadzi swój oddział w szyku patrolowym przez miasto lub okolicę, a sporządziwszy sobie przedtem listy przedmiotów, na które skauci mają zwracać uwagę i rozdawszy je im z chwilą wyruszenia, każe notować kreskami, ilekroć kto zapisany przedmiot zauważył. Listę tych przedmiotów układa zastępowy tak, żeby skautów przyzwyczaić do równoczesnego patrzenia na bliską i dalszą odległość, żeby skautów, wyćwiczonych w tropieniu śladów, oduczyć jednostronności obserwacji przez wlepianie oczu tylko pod nogi. Przykład listy przedmiotów: stłuczone okno, rozbity wylot komina, zapałka, guzik, ślad psa, ślad ptaka, wieża, drzewo orjentacyjne, figura, ilość ptaków latających, jakie ptaki, koń kulawy, ślad konia, jakim krokiem i t. p. Za największą ilość spostrzeżeń — kreski.
Dla odmiany można tę zabawę urozmaicić w ten sposób, że skauci mają tylko obowiązek spostrzegania i pamiętania swych spostrzeżeń, a zastępowy sam notuje je sobie na kartce, potem zaś w formie pytań, sprytnie stawianych, dowiaduje się, kto z jego zastępu ma najwięcej zmysłu spostrzegawczego.
Z początku każe się spostrzegać na przestrzeni 2 kilometrów, później zaś stopniowo na dłuższej wycieczce. Przykłady pytań: Jaki głos odbił się o uszy, gdyśmy opuszczali miasto. Z której strony wiał wiatr? Jak się unosił dym? Ile dorożek jechało ku nam? a ile za nami? Jaki był napis na figurze? Ile gęsi płynęło? Ile kogutów piało? z której strony leciały wrony?
Źródło skanu: Śląska Biblioteka Cyfrowa, oznaczenie „domena publiczna”. Zobacz PDF — strona 112.
Metadane
Dział zatytułowany „Metadane”- Rodzaj: gra
- Cechy: Nie podano w źródle
- Źródło: Stanisław Sedlaczek, Szkoła harcerza (1921)
- Strony drukowane: 111–112 / PDF 112–113
- Wydanie cyfrowe: Wydanie cyfrowe · Rekord źródłowy
- Otwórz wydanie na właściwej stronie: s. 111
- Zobacz tłumaczenie automatyczne: shc-024