Przejdź do głównej zawartości

Podchodzenie i składanie meldunku

Tłumaczenie automatyczne. Ten tekst nie został zweryfikowany przez człowieka.
Szczegóły tłumaczeniaModel: mistral-large-2512.

Sędzia ustawia się na otwartej przestrzeni i wysyła każdego zwiadowcę lub parę zwiadowców w różnych kierunkach na odległość około pół mili. Gdy machnie flagą, co jest sygnałem do rozpoczęcia, wszyscy się ukrywają, a następnie przystępują do podchodzenia go, skradając się i obserwując wszystko, co robi. Gdy machnie flagą ponownie, wstają, podchodzą i kolejno meldują wszystko, co zrobił, albo przekazując meldunek pisemny, albo ustnie, zgodnie z poleceniem. Sędzia tymczasem obserwuje w każdym kierunku i za każdym razem, gdy zauważy zwiadowcę, odejmuje mu dwa punkty z jego wyniku. On ze swej strony wykonuje drobne czynności, takie jak siadanie, klękanie, patrzenie przez lornetkę, używanie chusteczki, zdejmowanie kapelusza na chwilę, chodzenie w kółko kilka razy, aby dać zwiadowcom coś do zanotowania i zameldowania. Zwiadowcy otrzymują trzy punkty za każdą poprawnie zgłoszoną czynność. Oszczędza czas, jeśli sędzia przygotuje wcześniej kartę punktacji, wpisując imię każdego zwiadowcy oraz szereg kolumn przedstawiających każdą jego czynność i liczbę punktów, jaką zwiadowca zdobywa, a także kolumnę z odjętymi punktami za zdradzenie swojej pozycji.

  • Rodzaj: gra
  • Cechy: Nie podano w źródle
  • Źródło: Robert Baden-Powell, Scouting for Boys (1908)
  • Strony drukowane: 115
  • Wydanie cyfrowe: Wydanie cyfrowe · Rekord źródłowy
  • Otwórz wydanie na właściwej stronie: s. 115
  • Przeczytaj tekst źródłowy: sfb-023